
گفتوگوی روزنامه «پیام ما» با محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، درباره مدارس خیّرساز بلااستفاده و پیامدهای آن برای عدالت آموزشی.
✍️یاشار توحیدی/ روزنامه نگار
صدها مدرسهٔ خیّرساز بدون معلم و دانشآموز مانده است. حبیبی میگوید آمار ملی شفافی وجود ندارد، اما همینقدر معلوم است که مدیرکل میراث فرهنگی البرز از حدود ۱۰۰ مدرسهٔ رهاشده در محدودهٔ طالقان و جادهٔ چالوس خبر داده است.
نکته های اصلی گفتگو :
مدرسهسازی بدون نیازسنجی: حبیبی، فقدان آمایش سرزمینی و بیتوجهی به مهاجرت و تغییر جمعیت دانشآموزی را از عوامل خالی ماندن مدارس میداند؛ ساختمانهایی که ساخته میشوند، اما پاسخگوی نیاز واقعی مناطق نیستند.
ساختمان بهتنهایی مدرسه نیست: کمبود معلم، تجهیزات و حتی انشعابات اولیه، در کنار مکانیابی نامناسب و ساختوساز غیراستاندارد، برخی پروژهها را عملاً از چرخه آموزش خارج کرده است.
ضرورت شفافیت مالی: او نسبت به امکان سوءاستفاده از امتیازهای مالیاتی مدرسهسازی، از طریق بیشبرآورد هزینهها و فاکتورسازی، هشدار میدهد و نبود آمار شفاف و نظارت مؤثر را نقد میکند.
تغییر کاربری بهجای تأمین حق آموزش: حبیبی با اشاره به نمونههایی از واگذاری مدارس و تبدیل آنها به مراکز درآمدزا، تأکید میکند که منابع آموزشی باید در خدمت آموزش رایگان و باکیفیت قرار بگیرند.
شکاف آموزشی: به گفتهٔ او، در دو سال اخیر رتبههای برتر کنکور و پذیرفته شدگان دانشگاهای برتر هیچکدام از مدارس دولتی و مناطق محروم نبودهاند.
📍شرح کامل این گزارش را اینجا (اینجا) بخوانید .
