در دهمین کنفرانس منطقه‌ای آسیا-اقیانوسیه‌ی اینترنشنال آموزش (EI)، نماینده‌ی اتحادیه‌ی معلمان استرالیا در دفاع از قطعنامه‌ی ۹، «دفاع از حقوق معلمان و آموزش عمومی در ایران»، پشت تریبون رفت.
او با اشاره به سخنان نماینده‌ی شورای هماهنگی در همین اجلاس، از کارنامه‌ی تکان‌دهنده‌ی حقوق بشر در ایران گفت: مرگ ۱۵ معلم، بازداشت نزدیک به ۱۰۰ معلم، محاکمه‌ی کارکنان آموزش، و معلمی که دو بار به اعدام محکوم شده است. از تورم بالای ۶۰ درصد و دستمزدی که نزدیک به پنجاه سال از تورم عقب مانده؛ از خانواده‌هایی که میوه را دانه‌دانه می‌خرند، نه کیلویی؛ از ۹۰ درصد کارکنان آموزش که در برابر اخراج خودسرانه هیچ حفاظتی ندارند؛ از نبود حق تشکل مستقل، تبعیض جنسیتی، و ۴۵ کارگری که هر هفته در حوادث شغلی جان می‌بازند.
و در پایان: «این وضعیت اقدام جنبش ما را می‌طلبد. من این قطعنامه را کاملاً تأیید می‌کنم و به نمایندگان پیشنهاد می‌کنم به آن رأی دهند.»
صدای معلمان ایران از مرزها گذشته است. اتحادیه‌های معلمان جهان این صدا را شنیده‌اند و کنار آن ایستاده‌اند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران