تقدیم به شکراله احمدی، فخر معلمان فارس

✍ امین حیدری /معلم

دانایی را حصاری نیست
دانایی را دیواری نیست
آگاهی را اسارتی نیست
حقیقت را حجابی نیست
نور را حضوری است که از دل تاریکی‌ها عبور می‌کند؛ از میان پرده‌های پنهان، راه خویش را به سوی جان‌ها می‌گشاید.

هیچ بندی نمی‌تواند بانگ بیداری را خاموش کند، هیچ زندانی توان در بند کشیدن اندیشه‌ای را ندارد که از سرچشمه خرد و حقیقت برخاسته است، زیرا سخنی که از جان آگاه برخیزد، همچون چراغی فروزان در شب‌های تار، راه رهروان را روشن و دل‌های خفته را بیدار می‌سازد.

آقای #شکراله_احمدی تنها آموزگار کتاب و درس نیست؛ او پرورش‌دهنده‌ی اندیشه، پاسدار خرد و بیدارگر دل‌هاست.
رسالت او فراتر از آموزش واژه‌ها و نوشته‌ها؛ آموختن، پرسیدن، اندیشیدن، آزادگی، مسئولیت و حقیقت‌جویی است.
اگر دیوارهای زندان میان او و جامعه دانش‌آموزان و فرهنگیان فاصله بیاندازند، اما اندیشه و رسالتش همچنان آزاد است؛ زیرا معلمی را نمی‌توان به بند کشید.
صبر معلم، خود درس استواری و سرمشقی برای نسل‌هاست؛
باور معلم، چراغی است که حتی از پشت دیوارهای محدودیت نیز روشنایی می‌بخشد.

هیچ حصاری توان خاموش کردن شعله شعور و هیچ زنجیری توان بستن پای اندیشه را ندارد.
تاریخ بارها گواهی داده است که حقیقت، اگرچه گاهی در پس پرده پنهان می‌ماند، سرانجام راه خویش را می‌یابد و صدای روشنایی در گوش زمان طنین‌انداز می‌شود.
طنین صدای معلم در کلاس درس محصور نمی‌ماند؛ در ذهن شاگردانش می‌روید،گاه
در جان جامعه می‌بالد و در دفتر روزگار ماندگار می‌ماند.
چراغ دانش را شاید بتوان پشت دیوارها پنهان کرد، اما نمی‌توان فروغش را خاموش ساخت.
می‌توان راه نور را بست
اما نمی‌توان طلوع صبح را شکست.
سرانجام آگاهی راه خویش را خواهد پیمود؛
حقیقت جای خویش را خواهد یافت؛
و روشنایی، دیر یا زود، بر تاریکی خواهد تاخت.
دانایی را حصاری نیست
چون نور را پایانی نیست
چون نور را پایانی نیست