سلام من متاسفانه یک معلمم
طرف صحبت من کسانی هستید که با دیدن هر ظلمی، مردم را فقط به سکوت و مقاومت توصیه میکنید.
البته مطمئنم که در هر شرایطی، سفره شما خالی نمیماند و این نسخهها را فقط برای دیگران تجویز میکنید.
من یک معلمم. هشت سال است که هر ماه تلاش میکنم بتوانم فقط یک کیلو گوشت قرمز بخرم اما موفق نشدهام.
از سال ۱۳۹۴ تاکنون با بیماری دستوپنجه نرم میکنم که نیاز به عمل جراحی دارد، اما مجبورم با درد زندگی کنم
چون توان پرداخت هزینه عمل را ندارم.
امسال تا همین امروز، بهجز هندوانه
هیچ میوهای نخریدهام و مطمئنم تا پایان سال هم نخواهم توانست.
برای اثبات حرفهایم لزومی به قسم خوردن ندارم گواه حرفای من وامثال من کمرهای خمیده در سطل های زباله ی شهرهاست
مخاطب من شما هستید؛ کسانی که ادعای ایمان و دینداریتان گوش هفت آسمان را کر کرده، اما از شرف و وجدان، نشانی در رفتارتان دیده نمیشود.
در این کشور، اگر کسی حتی کوچکترین اعتراضی یا گلایهای از وضعیت زندگیاش داشته باشد، فوراً با برچسبهایی مانند «ضدانقلاب معاند و دهها عنوان دیگر روبهرو میشود
گویی حتی گرسنگی من هم باید با دستور رسانههای بیگانه باشد تا حق داشته باشم بگویم گرسنهام
یا از نظر شما حتی احساس گرسنگی من در دستان اسراییل است
ما وعده صبحانه را از سفره خانواده حذف کردهایم. شام، اغلب چیزی جز مختصری نان و غذای ساده نیست و برای ناهار هم تمام تلاشمان این است غذای گرمی بخوریم بالاخره گوجه، بادمجان یا سیبزمینی هم غذای گرم است
من دیگر سرماخوردگی را بیماری نمیدانم.
من بطریهای خالی آب معدنی و نوشابه دانشآموزانم را دور از چشمشان جمع میکنم .
من حتی یکبار هم سفر خارجی نرفتهام حتی کربلا با آن ضریح های طلایش که هنوز مقداری از ان طلاها را نمایندهای عراقی بر سر در ضریح نصب نکردن
همیشه آرزو کردهام روزی بتوانم بدون نگرانی از قیمتها، هرچه دلم خواست برای خانوادهام تهیه کنم.ارزوهای برباد رفته
من چگونه میتوانم از عزت نفس برای دانشآموزانم بگویم، وقتی خودم هر روز زیر فشار معیشت، عزت نفسم را خردشده میبینم؟
از شما، همکاران فرهییییخته، فقط یک سؤال دارم:
چگونه میتوان اعتراض کرد، بدون آنکه جاوید نام شد؟
بدون آنکه برچسب محارب ،معاند یا هر عنوان دیگری خورد؟
و در خوشبینانهترین حالت به لطف معلمان پادو و خبرنگار ( شغل دومی) سر از حراست و باز رسی درنیاورم؟
شما «اعتراض» را چگونه برای دانشآموزان خود معنا میکنید؟
و در پایان، فقط یک خواهش دارم:
برای من نسخه صبر،مقاومت، حکمت و پاداش اخروی
نپیچید. اگر نسخهای عملی همچون مردم لبنان و لباس زیر طلا برای نماینده های عراقی برای بهبود زندگی مردم دارید، همان را بگویید.
خستم و در انتظار مرگ
معلمی از خوزستان
