پیام کانون صنفی فرهنگیان گیلان به مناسبت درگذشت استاد محمدرضا شجریان

 

مرغ سحر سر بر آستان جانان سایید.

ای ز هجرانت زمین و آسمان بگریسته
دل میان خون نشسته عقل و جان بگریسته

چون به عالم نیست یک کس مرمکانت را عوض
در عزای تو مکان و لامکان بگریسته

چون از این خانه برفتی سقف دولت در شکست
لاجرم دولت بر اهل امتحان بگریسته

در حقیقت صد جهان بودی نبودی یک کسی
دوش دیدم آن جهان بر این جهان بگریسته

ای دریغا ای دریغا ای دریغا ای دریغ
بر چنان چشم عیان چشم گمان بگریسته

سرزمین ایران این روزها در سوگ عظیم اسطوره ای بی بدیل و هنرمندی جانشین ناپذیر، در عزای معزا به سر می برد.

شجریان یک نام نبود، او اعتبار هنر و فرهنگ دیرپای ایران زمین بوده و هست.
علی رغم بیماری کرونا و محدودیت های شیطنت آمیز بدخواهان،باید تاریخ مشایعت و وداع را در این ملک به قبل و بعد از شجریان تقسیم نمود،علی رغم اینکه اطلاع رسانی مراسم تشییع،دیر هنگام و نیم بند بود و به رغم بیماری کرونا و بستن راه های معطوف به توس با جرثقیل و عدم اجازه اتومبیل ها برای ورود به توس،چند هزار عاشق خسرو بی بدیل و جانشین ناپذیر آواز ایران از شب قبل خود را به آرامگاه فردوسی رساندند تا در مشایعت مردی به سوی آرامستان ابدی مشارکت نمایند، که خود گفته بود،همان طور که فردوسی زبان فارسی را نجات داد من هم موسیقی سرزمینم را نجات داده ام.اما به راستی راز محبوبیت کاریزمایی استاد محمد رضا شجریان فقط در هنر ناب و بی تکرارش بود؟ شجریان بزرگ خود بارها در مصاحبه ها راز این محبوبیت را تنها در هنر بی نظیرش نمی دانست و دلیل اصلی محبوبیت بی سابقه و بی مانند خویش را در صداقت و راستی با مردم و همراهی با آرمان های مردمی می دانست.

اوخود برآن بودکه بازتاب تاریخچه ی اتفاقات اجتماعی و سیاسی این سرزمین در زبان هنری و آثار او تجلی پیدا کرده،هرچند خود از سیاست همواره بیزار بود اما از رنج محرومان تا آنجا درد می کشید که برای زنان بی پناهی که در خیابان پشتیبان ندارند و سیگار می فروشند،اشک می ریخت.

شجریان پس از زلزله رودبار تمام درآمد کنسرت با زنده یاد استاد فرهنگ شریف را برای ساخت مدرسه در رودبار مصروف داشت و پس از زلزله بم هم درآمد حاصل از کنسرت«هم نوا با بم» را برای احداث باغ هنر بم به کار بست.او خود را صدای مردم و خش و خاشاک می خواند و تا پایان عمر دست از طلب حقیقت در هر حوزه ای بر نداشت.

بی شک آیندگان حتما شگفت زده خواهند شد که در زمانه ما هنرمندی بزرگ ظهور کرد که تا پایان عمر محبوب القلوب همه خستگان و رنجوران بود اما زمامداران و تصمیم سازان از هیچ کوششی به زعم بی حاصل خویش، برای شکستن و آزار او و محرومیت میلیون ها نفر از شنیدن آوای آسمانی ربنای او دست بر نداشتند.اینک اما نیم نگاهی به بازتاب های بین الملی و محبوبیت فرا مرزی استاد شجریان پس از درگذشت او، ما را بر آن می دارد که بگوییم:
«تو در غیاب خود ادامه می یابی و غیابت حضور قاطع اعجاز است و به اندک دشمنان و غضب کنندگان او که مسحور از قدرت پوشالی هستند، سعدی وار انذار می دهیم:

به سکندر نه ملک ماند و نه مال
به فریدون نه تاج ماند و نه تخت

بیش از آن کن حساب خود که تو را
دیگری در حساب گیرد سخت

چنین که هست نماند قرار دولت و ملک
که هر شبی را بی‌اختلاف روزی هست

چو دست دست تو باشد دراز چندان کن
که دست دست تو باشد اگر بگردد دست

کانون صنفی فرهنگیان گیلان فقدان جسمانی پیر بلامنازع آواز ایران را خدمت خانواده استاد و همه شاگردان مکتب عظیمش و نیز به پیشگاه ملت ایران و به ویژه معلمان کشورمان که جملگی دوستداران صدای آسمانی او هستند، تسلیت عرض می نماید.بی تردید مینوی نیکو جایگاه ابدی او در جوار قرب حضرت دوست خواهد بود.

صاحب نوای ملکوتی ربنا اینک در کنار رب خویش، فارغ از همه ی هیاهو ها و ملامت ها و بدخواهی ها آرام،آرمیده است.
یادش تا همیشه جاری و نامش همواره ساری است و نوای جادویش پیوسته در آسمان نغمه و طرب این ملک تا سدرة المنتهی باقی است.

کانون صنفی فرهنگیان گیلان
مهرماه 1399

کانال تلگرامی شورای هماهنگی
https://t.me/kashowra

سایت شورای هماهنگی
Www.hamahangi.org

تماس با دبیرخانه ی شورا
@shora_ hamahangi

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.