✍🏼 ادریس حسامی؛ مربی شنا و دبیر تربیتبدنی مدارس سنندج
به باور من، یکی از عوامل مهم، فضای حاکم بر فرایند گزینش و نظارت است. دانشجویان دانشگاه فرهنگیان از بدو ورود تا پایان تحصیل و حتی سالهایی پس از استخدام، زیر ذرهبین هسته گزینش آموزشوپرورش قرار دارند. بر اساس تجربه شخصیام، این فرایند گاهی بیش از آنکه در راستای شناسایی شایستگان باشد، به اهرمی برای اعمال فشار و ایجاد محدودیت تبدیل میشود. طبیعی است که محدودیتهای مستمر میتوانند زمینه بروز خلاقیت، ابتکار و جسارت در اجرای ایدههای نو را کاهش دهند.
تماشای ویدیوی جشن فارغالتحصیلی دانشجویان دانشگاه کوردستان، نمونهای از نمایش خلاقیت، نشاط و نوآوری است؛ ویژگیهایی که از مؤلفههای مهم یک معلم تربیتبدنی موفق به شمار میآیند. جای تأمل دارد که بسیاری از این نیروهای خلاق، فرصت ورود به آموزشوپرورش را پیدا نمیکنند. شاید همین موضوع یکی از دلایلی باشد که در برخی مدارس، زنگ تربیتبدنی از ظرفیت واقعی خود فاصله گرفته و کمتر شاهد برنامههای نوآورانه و جذاب هستیم.
خلاقیت در آموزش، در فضای امن، همراه با اعتماد و حمایت شکوفا میشود، نه در محیطی که نگرانی از قضاوت و محدودیت، بر آن سایه انداخته باشد.