سؤالی که این روزها ذهن انسان را درگیر می کند ، این است که آیا در شرایطی که جنوب کشور شبها تا صبح در وضعیت جنگی و ناامنی به سر میبرد، برگزاری حضوری امتحانات نهایی برای دانشآموزان پایههای یازدهم و دوازدهم تصمیمی منطقی و متناسب با شرایط است؟
آیا باید منتظر تکرار حوادث تلخی مانند فاجعه مدرسه میناب باشیم تا اهمیت حفظ جان دانشآموزان و معلمان بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد؟ آیا اگر چنین شرایطی در تهران یا سایر استانها حاکم بود، باز هم با همین رویکرد و بدون بازنگری در نحوه برگزاری امتحانات برخورد میشد؟؟؟
دانشآموزی که شب را در میان صدای انفجار، اضطراب و بیخوابی سپری کرده است، چگونه میتواند صبح روز بعد با آرامش و تمرکز در امتحان سرنوشتساز نهایی شرکت کند؟ آیا چنین شرایطی با اصل عدالت آموزشی و فراهم بودن فرصت برابر برای همه دانشآموزان سازگار است؟
از کانون صنفی معلمان استان بوشهر انتظار میرود با توجه به این شرایط ، ضمن پیگیری موضوع در راستای حفظ امنیت و سلامت دانشآموزان و معلمان و در دفاع از حقوق آنان موضعگیری شفاف داشته باشد و در صورت لزوم، با صدور بیانیه و ارائه پیشنهادهای عملی، از حقوق دانَش آموزان و معلمان جنوب دفاع کند.
با احترام
سهیلا سیاوشی _ بوشهر _تیرماه ۱۴۰۵