✍ کمال حسینی / فرهنگی بازنشستە (سنندج)
جای آن است کە خون موج زَنَد در دل لعل
زین تغابن کە خَزَف می شکند بازارش
در جوامع آزاد و مردم سالار “آموزش” قلب ِتپندە و مغزِ اندیشندەی آن جوامع است و تلاش میشود کە چنین آموزشی در خدمت تربیت شهروندان قانونمند، مسئول، متفکّر، منتقد، درستکار، خلّاق، سالم، خردمند، اخلاق مدار، دیگرپذیر و نوعدوست قرار گیرد. از عوامل و دلایل موفّقیّت و پیشرفتِ آموزش و پرورش چنین جوامعی، استقلال عمل، ایدئولوژی گریزی، سیاست پرهیزی و عدم دخالت سازمانهای سیاسی و نهادهای امنیّتی و بازوهای ایشان در کار و عمل آن است. بنابراین متولیان آموزش و پرورش بدون دغدغە و تشویش خاطر و ترس و بیم و بدون موانع جدی در مسیر رشد، شکوفایی و تربیت کودکان و نوجوانان خویش گام بر می دارند. همچنین توجّە بە رفاە و منزلت معلّمان از اصول اولیّە و بنیادین آموزش و پرورش آن جوامع است.
در جوامع غیردموکراتیک و توسعەنیافتە اما بە دلیل مستقل نبودن آموزش و پرورش، سلطە سهمگین سیاست و ایدئولوژی، و دخیل بودنِ عوامل منفی آشکار و پنهان دیگر آموزشِ دانش آموزان را با چالش جدّی روبەرو ساختە و تربیت آنان را در مسیر دشواری قرار دادە است. گریزانی و نفرت دانش آموزان از محتوای کتابهای درسی بە ویژە در حوزەی عمومی و علوم انسانی، نابرابریهای آموزشی، مافیای کنکور، فروش صندلیهای دانشگاە، وجود سهمیەها، دیدگاەها و نگرشهای گزینشی بە آموزش بە ویژە در حوزەی انتخاب دانشجو معلمان، اعتراضات، تجمّعات و اعتصابات معلّمان در دهەهای اخیر و برخوردهای قهری و امنیتی با آنان از جملە: ضرب و شتم، فشار، بازداشت، زندان و اخراج از پیامدهای چنین نظام آموزشیست.
در این میان فلسفەی وجودی کانونها و انجمنهای صنفی معمان – کە برخاستە از بطن جامعەی معلمان و انتخابات آزاد و دموکراتیک هستتند – مطالبەگری، عدالت خواهی، برابری طلبیِ آموزشی، دفاع از حقوق مصرّح در قانون اساسی در زمینەی آموزش رایگان، آموزش بە زبان مادری، و نیز دفاع از برابری معیشتی نسبت بە کارمندان سایر سازمانها و حقِّ رفاە و برخورداری از حداقلهای یک زندگی شرافتمندانە برای جامعە معلمان می باشد. انجمن صنفی معلمان کوردستان نیز در کنار تشکلهای صنفی سایر استانها در همین راستا و بدون تخطّی از قانون اساسی عمل کردە و در مواضع و بیانیەهای خود از آشکارترین و بدیهیترین مسائل نظیر: حفظ کرامت انسانی معلمان، شریفانە زیستن و حریم مقدّس مدرسە دفاع نمودە است.
اعضای هیئت مدیرەی انجمن صنفی معمان سنندج هم – کە برخاستە از انتخاب و ارادە معلمان این شهر هستند – انسانهای شریف، آگاە، اخلاق مدار، دلسوز، مسئولیتپذیر و دانش آموز دوست هستند. بندە تمام اعضای انجمن را از نزدیک می شناسم و در مورد کاک غیاث نعمتی و کاک مجید کریمی شناخت خوبی دارم. هر دوی این عزیزان بسیار شیرین سخن (کە از همنشینی با آنان سیر نمی شوی)، خردگرا، بخشندە، اخلاق مدار، اهل مدارا، دیگرپذیر، توانمند در تدریس و دغدغەمندِ تحصیل و مشکلات دانش آموزان هستند. هم آقای غیاث نعمتی و هم آقای مجید کریمی ویژگیهای یک معلم خوب، توانا و موفق از دید کارشناسان آموزشی کە عبارت از: ١-دانش ٢-روش ٣- منش میباشد را دارا هستند و حضور آنها و امثال این عزیزان در مدارس ضرورتی حیاتیست.
اکنون آنچە مایە حیرت و تأسف است اینست کە اگر هیٲت عالی نظارت احکام قبلی را نقض نمودە و راە را برای بازگشت بە کار این دوستان هموار نمودە، اصرار هیئت تخلفات آموزش و پرورش برای اخراج آنها چیست؟؟ اگر دفاع از معلم، شاگرد و آموزش گناە است و اگر این گونە اندیشیدن جُرم است، ما نیز این گونە می اندیشیم؛ پس ما هم مجرمیم.
و کلام آخر:
زیرکی را گفتم این احوال بین، خندید و گفت: “صعب روزی، بوالعجب کاری، پریشان عالَمی”
بە امید الغای حکم هیٲت تخلفات اداری و تبرئەی مجدد جناب نعمتی و جناب کریمی و بازگشت ایشان بە آغوش گرم و پرمهر مدرسە در مهر پیشرو، دو بیت شعر زیر را بە خوانندگان ارجمند تقدیم میکنم.
ای نور چشم من سخنی هست گوش کن
تا ساغرت پر است بنوشان و نوش کن
حافظ
تا در این صورتیم از کس ما
هم نرنجیم و هم نرنجانیم
مولانا