بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
در اعتراض به تشدید بحران معیشتی و گسترش محرومیت آموزش
مردم شریف ایران
جامعه ایران امروز با بحرانی عمیق در حوزه معیشت و آموزش روبهروست. تورم افسارگسیخته، افزایش مداوم قیمت کالاهای اساسی، مسکن، درمان و آموزش، زندگی میلیونها معلم، کارگر، بازنشسته و دیگر مزدبگیران را به مرز تحملناپذیری رسانده است.
امروز دیگر سخن گفتن از «فشار معیشتی» به تنهایی گویای عمق فاجعه نیست. بر اساس برآوردهای منتشرشده از سبد معیشت خانوار، هزینه تأمین حداقل نیازهای غذایی هر نفر در اردیبهشت ۱۴۰۵ به ۷ میلیون و ۳۸۰ هزار تومان رسیده است؛ رقمی که نسبت به سال گذشته بیش از ۱۲۹ درصد افزایش یافته است. این بدان معناست که یک خانواده سه نفره برای تأمین حداقل نیازهای غذایی خود به بیش از ۲۲ میلیون تومان در ماه نیاز دارد؛ رقمی که با حقوق بسیاری از معلمان، کارگران ، بازنشستگان و پرستاران برابری میکند. به بیان دیگر، امروز نزدیک به ۹۰ درصد درآمد بخش بزرگی از مزدبگیران صرف تهیه غذا میشود و عملاً چیزی برای مسکن، درمان، آموزش و سایر نیازهای اساسی باقی نمیماند.
این وضعیت تنها یک بحران اقتصادی نیست؛ بلکه نشانه فروپاشی تدریجی امنیت معیشتی میلیونها خانواده است. هنگامی که خانوادهها از تأمین نیازهای اولیه خود ناتوان میشوند، نخستین قربانیان این وضعیت کودکان هستند. گسترش فقر و نابرابری به افزایش ترک تحصیل و بازماندگی از آموزش انجامیده و صدها هزار کودک را از حق آموزش محروم کرده است.
در چنین شرایطی، معلمان، کارگران، بازنشستگان، پرستاران و سایر مزدبگیران بیش از هر زمان دیگری دارای سرنوشتی مشترک هستند. مسئله امروز تنها دستمزد یک گروه شغلی نیست؛ مسئله، حق برخورداری همه شهروندان از زندگی شرافتمندانه، آموزش باکیفیت و رفاه اجتماعی است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن هشدار نسبت به پیامدهای فقر فزاینده و تخریب آموزش عمومی، خواهان:
– ترمیم فوری حقوق و دستمزدها متناسب با نرخ واقعی تورم و هزینههای زندگی؛
– اجرای کامل تعهدات دولت در قبال فرهنگیان، کارگران ، بازنشستگان و پرستاران
– افزایش سهم آموزش عمومی از بودجه کشور و توقف کالاییسازی آموزش؛
– تدوین برنامهای فوری برای بازگرداندن کودکان بازمانده از تحصیل به مدارس؛
– تضمین حق تشکلیابی مستقل و مشارکت نمایندگان صنفی در تصمیمگیریها؛
– اتخاذ سیاستهای مؤثر برای مهار تورم، کاهش نابرابری و حمایت از اقشار مزدبگیر.
ما بر این باوریم که دفاع از معیشت معلمان، کارگران بازنشستگان و پرستاران دفاع از حق آموزش کودکان، دو مطالبه جداگانه نیستند، بلکه اجزای یک خواست مشترک برای عدالت اجتماعی، کرامت انسانی و آیندهای بهتر برای جامعه ایراناند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
۳۰ خرداد ۱۴۰۵