معلم بیمار همچنان بلاتکلیف
رضا امانی‌فر، بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران و عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر، از فروردین‌ماه ۱۴۰۵ در بازداشت است.
اکنون نزدیک به هفت ماه از بازداشت او می‌گذرد و هنوز هیچ حکمی درباره‌ی او صادر نشده است.
ادامه‌ی بازداشت موقت یک متهم برای چنین مدت طولانی، بی‌آنکه رسیدگی به نتیجه برسد، با روح و نص قانون آیین دادرسی کیفری در تعارض است. در این قانون بازداشت موقت استثناست، نه قاعده. باید در فواصل معین بازبینی شود و هرگاه ضرورتی برای ادامه‌ی آن نباشد، به قرار سبک‌تری مانند وثیقه تبدیل شود. نگه داشتن یک معلم در بلاتکلیفی، عملاً به مجازات پیش از محاکمه بدل شده است.
این بلاتکلیفی در حالی ادامه دارد که بیماری کلیوی پلی‌کیستیک برای امانی‌فر تشخیص داده شده است. این بیماری پیشرونده است و به پیگیری منظم پزشک متخصص، آزمایش‌های دوره‌ای و مراقبت مستمر نیاز دارد. با این حال، او تا کنون تنها یک‌بار به پزشک منتقل شده، آن هم با دست‌بند و پابند. ادامه‌ی نگهداری یک بیمار کلیوی در زندان، بدون دسترسی مستمر به درمان، سلامت او را در معرض خطری جدی قرار می‌دهد.
حداقلِ حق قانونی رضا امانی‌فر این است که قرار بازداشت او فوراً به وثیقه تبدیل شود تا بتواند در کنار خانواده‌اش به درمان بپردازد و در جریان رسیدگی، آزادانه از خود دفاع کند. هیچ دلیل قانونی یا انسانی برای ادامه‌ی بازداشت یک معلم بیمار، که بیش از نیم سال است بی‌حکم در زندان مانده، وجود ندارد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ادامه‌ی بازداشت بلاتکلیف رضا امانی‌فر را غیرقانونی و ناعادلانه می‌داند و آن را به‌شدت محکوم می‌کند. شورا تأکید می‌کند که مسئولیت هرگونه آسیب به سلامت او، در نتیجه‌ی تأخیر در درمان یا محرومیت از رسیدگی پزشکی، مستقیماً بر عهده‌ی مقام‌های قضایی و امنیتی تصمیم‌گیرنده است. شورا خواهان پایان فوری بازداشت و تبدیل قرار او به وثیقه، دسترسی کامل و بی‌قیدوشرط او به پزشک متخصص، و در نهایت آزادی بی‌قیدوشرط رضا امانی‌فر و همه‌ی معلمان و فعالان صنفی زندانی است.