بر پایه گزارشهای منتشرشده از سوی کانون فرهنگیان اسلامشهر و انجمن صنفی معلمان فارس، روز جمعه سوم مهرماه ۱۴۰۵، شماری از فعالان صنفی معلمان که برای دیدار و عیادت یکی از همکاران فرهنگی به شهرستان نورآباد ممسنی رفته بودند، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
بر اساس این گزارشها، آقایان شکرالله احمدی، علی صفری، رسول بداقی، غفار دیندار، علی حسن بهامین و حجت سادات بازداشت شده و پس از بازجویی، روز شنبه چهارم مهرماه ۱۴۰۵ به زندان نورآباد ممسنی منتقل شدهاند.
گزارشهای اولیه همچنین از برخورد خشن، ضربوشتم و هتک حرمت برخی از بازداشتشدگان حکایت دارد. این بازداشتها در حالی صورت گرفته که بنا بر گزارش تشکلهای صنفی، این دیدار ماهیتی دوستانه و انسانی داشته و در چارچوب عیادت از یک همکار فرهنگی انجام شده است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران بازداشت این فعالان صنفی را بهشدت محکوم میکند و آن را ادامه روند نگرانکننده امنیتیسازی روابط انسانی، دیدارهای دوستانه و فعالیتهای صنفی معلمان میداند.
در هیچ جامعهای که اصل حاکمیت قانون، کرامت انسانی و آزادی تشکلیابی را به رسمیت میشناسد، دیدار چند معلم با یک همکار بیمار نباید به پرونده امنیتی، بازداشت و انتقال به زندان منتهی شود. برخورد با معلمان و فعالان صنفی به مثابه تهدید امنیتی، نهتنها مغایر حقوق شهروندی و اصول قانونی است، بلکه نشانه هراس از همبستگی اجتماعی و تشکلیابی مستقل فرهنگیان است.
شورای هماهنگی یادآور میشود که معلمان و کنشگران صنفی، بخشی از بدنه آگاه و مسئول جامعهاند که مطالبات آنان همواره در چارچوب دفاع از آموزش عمومی، عدالت آموزشی، کرامت معلم و حقوق قانونی شهروندان مطرح شده است. پاسخ به این مطالبات نباید بازداشت، ضربوشتم، پروندهسازی و زندان باشد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن ابراز نگرانی جدی نسبت به وضعیت بازداشتشدگان، خواهان اعلام فوری وضعیت حقوقی آنان، امکان تماس و ملاقات با خانواده، دسترسی به وکیل و آزادی بیقیدوشرط این فعالان صنفی است.
امنیتیکردن دیدارهای انسانی و صنفی، نه نشانه اقتدار، بلکه نشانه بحران در شیوه حکمرانی است. معلم دشمن جامعه نیست؛ مطالبهگری مسالمتآمیز جرم نیست؛ و همبستگی میان فرهنگیان را نمیتوان با بازداشت و تهدید از میان برد
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران
یکشنبه پنجم مهرماه ۱۴۰۵