نامت بلند بادا مسعود فرهیخته !
کانون فرهنگیان اسلامشهر، صدور حکم تازه و ناجوانمردانه بیدادگاه کرج علیه آقای مسعودفرهیخته، معلم آزاده و زندانی در زندان مرکزی کرج، و پروندهسازیهای پیدرپی علیه این چهرهی نستوه و فرهیختهی جنبش فرهنگیان رابه شدت محکوم کرده و آن را نشانهای آشکار از تداوم سرکوب صدای حقخواهی، آزادیطلبی و عدالتجویی میداند.
پروندهسازی تازه علیه مسعودفرهیخته، انتقال او از بند زندان به سلول انفرادی، تحمیل «زندان در زندان»، ممنوع الملاقات کردن و محروم ساختن او از دیدار خانواده، و گشودن دو پروندهی دیگر در شعبههای اول و دوم بازپرسی دادگاه کرج در اردیبهشت ۱۴۰۵، به اتهام تبلیغ علیه نظام، نه نشانهی عقبنشینی و خاموشی او، بلکه گواهی بر پایداری، استواری و شکستناپذیری انسانی است که وجدان بیدارش را به بند نمیتوان کشید. او در برابر این فشارها همچنان ایستاده است؛ استوارتر از آن که زندان، انفرادی و پروندهسازی بتواند قامت آزادگیاش را خم کند.
مسعود فرهیخته این محاکمه را «محاکمه شوم» مینامد و اعلام کرده است، که دیگر در این بیدادگاههای غیرعلنی و تشریفاتی شرکت نخواهد کرد؛ موضعی که نه از سر هراس و ناتوانی، بلکه فریادی است از ژرفای اعتراض به سازوکارهایی که عدالت را به حاشیه رانده و محاکمه را به ابزاری برای سرکوب بدل کردهاند. اتهامهای منتسب به این معلم آزاده، برای هر انسان آزادهای مایهی افتخار و سربلندی است: ارتباط با خانوادههای جاویدنامان، حضور بر مزار مهسا امینی و دیگر جاویدنامان، هموندی در شورای هماهنگی فرهنگیان، ثبت و واکنش به جان باختن ۴۵ دانشآموز جاویدنام، از جمله کیان پیرفلک، و همراهی با مردم مطالبهگر در خیزش بالندهی «زن، زندگی، آزادی». آیا همدلی با خانوادههای داغدار، پاسداشت یاد جانباختگان، دفاع از حقوق فرهنگیان و همراهی با مردمی که آزادی و عدالت میخواهند، جرم است؟ یا آنچه برنمیتابند، وجدان بیدار و صدای رسای انسانی است که در برابر ستم و ناراستی سکوت نمیکند؟ اندیشه و کنش مسعود فرهیخته در همین مرزهای تنگ اتهامسازی و پروندهسازی نمیگنجد.
👈ادامه مطلب را اینجا بخوانید