✏️زینب پارسا / معلم
سالهاست آموزشهای ضمن خدمت با هدف ارتقای دانش و مهارت معلمان برگزار میشود و حتی در نظام ارزشیابی سالانه نیز جایگاه ویژهای دارد. اما پرسش اینجاست: آیا این دورهها واقعاً کیفیت آموزش را ارتقا دادهاند یا به فرایندی اداری و کاغذبازی مجازی تبدیل شدهاند؟
تجربه بسیاری از معلمان نشان میدهد بخش قابل توجهی از این دورهها نه با نیازهای واقعی کلاس درس تناسب دارد و نه تأثیر ملموسی بر شیوه تدریس معلمان میگذارد. محتوای تکراری، کیفیت نهچندان مطلوب، آزمونهای صوری و فاصله با مسائل روز مدرسه، موجب شده آموزشهای ضمن خدمت از هدف اصلی خود فاصله بگیرند.
در حالی که مدرسه امروز با تحولات گستردهای روبهروست؛ از گسترش فناوری و هوش مصنوعی تا تغییر شیوههای یادگیری و ارتباط دانشآموزان. معلم امروز دیگر صرفاً انتقالدهنده دانش نیست؛ او باید تسهیلگر یادگیری، پرورشدهنده تفکر انتقادی، آموزشدهنده مسئولیتپذیری اجتماعی و بهرهگیرنده آگاه از فناوری باشد.
چنین تغییری، آموزش حرفهای متناسب با نیازهای امروز را میطلبد؛ آموزشهایی که بر روشهای تدریس فعال، یادگیری مشارکتی، حل مسئله، بازیوارسازی و مهارتهای کاربردی استوار باشد، نه صرفاً ثبت ساعت و کسب امتیاز.
معلمان امروز، بیش از هر زمان دیگری، به فرصتهای واقعی یادگیری حرفهای نیاز دارند؛ فرصتهایی که بتوانند کیفیت آموزش را در کلاس درس ارتقا دهند، نه اینکه تنها پروندههای اداری را پُر کنند.
پانوشت
این یادداشت، نخستین شماره از مجموعه «فریاد نو | مطالبات نو معلمان» است.