اعتصاب غذای زندانیان واحد دو زندان قزلحصار در اعتراض به اجرای احکام اعدام وارد نهمین روز شد.
این خبر، اگر حس شرم را بر ما بیرونیان در حصار و اسیران واقعی روزمرگی، زنده نکرده است چه میتوان گفت!!
لبخند اینان به زندگی و پیام آنان که: « زندگی، سیاهی نیست»، در ما، که زیست مرگ را تجربه میکنیم و سیاهی را در آغوش کشیدهایم، درس بیداری نیست؟!
بیداری را باید در کدام دانشگاه آموخت؟ آگاهی از رنج و ستم و بیداد را باید در کدام کتاب جست؟!
شکوه تاب آوری و استقامت و کنش انسانی در کدام زبان معنایی عینی پیدا میکند؟
زندگی در کجاست؟ در بیرون از زندان که عادی سازی همهی رنجها بدنمند شده، یا در زندان که انکار رنج را تأییدی بر رویه مرگآفرینان میدانند؟
درس قزلحصار به ما:
به کدام صدا
به کدامین ناله
پاسخی خواهی گفت
و گر
نه به فریادی
به کدامین آواز؟
پریده رنگی شامگاهان
دنبالهی رو در سکوت فریاد وحشتی رو در فزون است.
به کدامین فریاد
پاسخی خواهی گفت ؟
« شاملو»