خون کودکان بیگناه، محصول مستقیم سرکوب بیرحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آیندهاش ربوده شد.
نام کودک: هدیه خدری ۱۷ ساله
محل کشتهشدن: ساوه
تاریخ: ۱۸ دی ماه در ساوه بازداشت شد و شش روز بعد جسدش در گناوه تحویل پدرش شد .
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانوادههای داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشتشدگان است.
به نقل از یک همشهری و از بستگان جاوید نام هدیه خدری:
هدیه خدری دختری ۱۷ ساله از خانواده ای بوده که پدر و مادرش سالها از هم جدا زندگی میکردند. او پیش مادرش که از خانواده شهابی هستند ، در شهر ساوه همراه دوخواهرش زندگی میکرد در اعتراضات روز۱۸دیماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و خانواده اش تا ۶روز هیچ خبری ازش نداشتن تا اینکه جمهوری اسلامی زنگ به پدرش که گناوه زندگی میکرده میزنه و میگن دخترتون سکته کرده (متاسفانه در اثر شکنجه و با اثار ضرب و جرح در بدن کشته شدند). برای تحویل جنازه تعهد گرفتن که پیگیر نشین-و تهدید کردن در سکوت دفن بشه … روز تشییع جنازه در گناوه من اونجا بودم مادر هدیه لباس عقدش را بغل کرده بود و زنها برایش کل میزدند و او دور خود می پیچید و لباسش را بغل کرده بود صحنه ای که خیلی درد آور بود خیلی …
توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکههای قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر میکند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارشها دقیقتر و مستندتر شوند.
دوصد نیمکت خالی؛ دوصد نام که نباید بی جان می شدند و این پایان نیست