بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران (به زبان های فارسی – عربی- کردی – تالشی و انگلیسی)

      دیدگاه‌ها برای بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران (به زبان های فارسی – عربی- کردی – تالشی و انگلیسی) بسته هستند

به مناسبت روز جهانی زبان مادری

روز جهانی زبان مادری، فرصتی است برای بازاندیشی در جایگاه زبان در حیات فردی و جمعی انسان‌ها؛ روزی برای پاسداشت تکثر فرهنگی و یادآوری این حقیقت بنیادین که زبان تنها ابزار ارتباط نیست، بلکه شکل‌دهنده اندیشه، هویت، عاطفه و نحوه زیستن ما در جهان است. انسان با زبان می‌اندیشد، تصمیم می‌گیرد و احساسات خود را بیان می‌کند؛ از این رو، زبان بخشی جدایی‌ناپذیر از کرامت انسانی است.

در جوامع چندزبانه، نحوه مواجهه حاکمیت با تنوع زبانی، شاخصی مهم برای سنجش میزان دموکراسی و عدالت فرهنگی است. ارجحیت دادن یک زبان و یک فرهنگ در نظام آموزشی و ساختار بوروکراتیک، در عمل می‌تواند به بازتولید مناسبات سلطه و به حاشیه‌راندن دیگر زبان‌ها و فرهنگ‌ها بینجامد. تجربه تاریخی نشان داده است که در بسیاری از کشورها، دروازه‌های تبعیض و نابرابری از تبعیض زبانی و فرهنگی گشوده شده‌اند.

در ایران نیز با شکل‌گیری دولت مدرن، زبان‌ها و هویت‌های گوناگونِ ملل و اقوام ساکن این جغرافیا، به‌تدریج به حاشیه رانده شدند. این روند، زمینه‌ساز شکل‌گیری مرزبندی‌های «خودی» و «غیرخودی» و احساس بیگانگی در میان بخشی از شهروندان شد و به‌تبع آن، برخی تبعیض‌های اقتصادی و اجتماعی نیز در سایه این غیریت‌سازی مشروعیت یافتند.

اکنون جامعه متکثر ایران در بزنگاهی تاریخی قرار دارد. افزایش سطح آگاهی‌های علمی، فرهنگی و سیاسی در میان همه اقشار جامعه، چه در میان گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده و چه در میان گروه‌های مسلط، این امکان را بیش از گذشته فراهم کرده است که پذیرش تنوع زبانی و فرهنگی به مثابه یک سرمایه ملی، به رسمیت شناخته شود. با این حال، هنوز صداهایی از تنگ‌نظری و انحصارطلبی به گوش می‌رسد که به جای پذیرش شهروندان به‌عنوان صاحبان حق، در چارچوبی واپس‌گرایانه و مبتنی بر حذف و دیگری‌سازی، به دنبال بازتولید مناسبات نابرابرند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن رد هرگونه انحصارگری زبانی و فرهنگی، بر حق همگان برای بهره‌مندی از آموزش به زبان مادری تأکید می‌کند. ما بر پایه یافته‌های گسترده در حوزه‌های آموزشی، روان‌شناختی، عاطفی و جامعه‌شناختی باور داریم که آموزش به زبان مادری نه تنها به زیان زبان یا فرهنگ دیگری نیست، بلکه به تقویت سرمایه فرهنگی کشور، افزایش اعتمادبه‌نفس دانش‌آموزان، بهبود کیفیت یادگیری و گسترش همبستگی اجتماعی می‌انجامد.

تقویت زبان‌های گوناگون در ایران، تهدیدی برای وحدت ملی نیست؛ بلکه شرط تحقق وحدتی پایدار و داوطلبانه است.

جامعه‌ای که تنوع خود را به رسمیت بشناسد و آن را پاس بدارد، جامعه‌ای غنی‌تر، عادلانه‌تر و دموکراتیک‌تر خواهد بود.

در روز جهانی زبان مادری، ما فرهنگیان ایران بار دیگر بر ضرورت رفع تبعیض‌های زبانی، بازنگری در سیاست‌های آموزشی و به‌رسمیت‌شناختن آموزش به زبان مادری در کنار زبان رسمی کشور تأکید می‌کنیم و آن را گامی اساسی در مسیر تحقق عدالت آموزشی و اجتماعی می‌دانیم.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

بیانیه به زبان کردی

بەیانییەی شۆرای هەماهەنگی ڕێکخراوە پیشەییەکانی فەرهەنگیانی ئێران

بە بۆنەی ڕۆژی جیهانی زمانی دایکی

ڕۆژی جیهانی زمانی دایکی، دەرفەتێکە بۆ پێداچوونەوەی پێگەی زمان لە ژیانی تاک و کۆمەڵی مرۆڤدا؛ ڕۆژێ بۆ ڕێز لێنانی فرەچەشنی کەلتووری و وەبیر هێنانەوەی ئەو ڕاستییەی کە زمان تەنیا کەرەسەیەک بۆ پێوەندی نییە، بەڵکوو لە چوارچێوەی زماندایە کە هزر، شوناس، سۆز و شێوازی ژیان لە جیهانی ئێمەدا بیچم دەگرێت.
مرۆڤ بە زمانی بیر دەکاتەوە، بڕیار ئەدات و هەست و سۆزی خۆی بەیان ئەکات؛ بۆیە زمان بەشی دانەبڕاوەی کەرامەتی مرۆڤە.
لەو کۆمەڵگاگەلەی کە چەند زمانەن، شێوەی ڕووبەڕوو بوونەوەی دەسەڵات لەگەڵ فرەچەشنی زمانی، پێوەرێکی گرینگە بۆ پێوانەکردنی ئاستی دێموکراسی و عەداڵەتی کەلتووری. داسەپاندنی یەک زمان و یەک فەرهەنگ لە بواری پەروەردە و هەر وەها پێکهاتەی بوروکراتیکی دەسەڵاتی حاکم لە کردەوەدا دەبێتە هۆی دووبارە بوونەوەی باڵادەستی بەشێک و پەراوێزخستنی بەشە جیاوازەکانی زمانی و کەلتووری کۆمەڵگا.
مێژوو ئەم ئەزموونەی خستۆتە بەردەست کە لە فرەیەک لە وڵاتان دەروازە و ڕێخۆشکەری دیکەی هەڵاواردن و نابەرابەرییەکان لە هەڵاواردنی زماییەوە دەست پێدەکات.

لە ئێراندا هاوکات لەگەڵ پێکهاتنی دەوڵەتی مۆدێڕن، زمان و شۆناسە جیاوازەکانی نەتەوەکانی دانیشتووی ئەم جوگرافیایە بەرەبەرە کەوتنە پەراوێز و ئەمە لە خۆیدا بوو بە هۆی بیچم گرتن و سنووربەندی ” خودی” و ” ئەویتر” و هەست بە بێگانە بوون لە نێو بەشگەلێ لە شارۆمەندان‌دا و دوابەدوای ئەم هەڵاواردنە، نابەرابەری لە بواری ئابووری و کۆمەڵایەتی لە ژێر سێبەری “ئەویتر”سازیدا پەیڕەو کرا و شەرعییەتی پێ‌درا.
هەنووکە کۆمەڵگای فرەڕەنگ و فرەچەشنی ئێران لە هەستیارترین قۆناغی خۆیدایە و بەرز بوونەوەی ئاستی وشیاری، زانستی، کەلتووری و سیاسی لە نێو هەموو توێژ و چینەکانی کۆمەڵگادا؛ چ کۆمەڵگای پەرواێزخراو و چ لە نەتەوەی باڵادەست، ئەم هەلەی باشتر لە پێش ڕەخساندووە کە بە قەبووڵکردنی فرەچەشنی زمانی و کەلتووری وەک سامانێکی نەتەوەیی بڕواندرێتە جیاوازییەکان و بە فەرمی بناسرێت.
بەڵام بەداخەوە هێشتا دەنگگەلێک کە تەواوخوزی و بەرچاوتەنگی لە هەمبەر مافی نەتەوەکانی پێوە دیارە دێتە بەرگوێ کە بە جێگەی قەبووڵکردنی شارۆمەندان وەکوو مرۆڤی خاون ماف بە شێوەیەکی پاوانخوازانە و لە چوارچێوەیەکی بەرتەسکدا بەدوای سڕینەوە و ئینکاری ئەم مافانە و دووبارە کردنەوەی نابەرابەرییەکانن لە داهاتوودا.
شۆرای هەماهەنگی ڕێکخراوە پیشەییەکانی فەرهەنگیانی ئێران بە ڕەتکردنەوەی هەر جۆرە بەرچاوتەنگی و تەواوخوازی لە زەمینەی زمان و کەلتووردا، پێداگرە لەسەر پەروەردە بە زمانی دایکی بۆ هەموو نەتەوەکانی ئێران. ئێمە بە پێی دەستکەوتە زانستییەکانی بواری پەروەردە، دەروونناسی، سۆز و کۆمەڵناسی لەسەر ئەو باوەڕەین کە پەروەردە بە زمانی دایکی نەک هەر خەسار و بەربەست نییە بۆ زمان و کەلتوورێکی دیکە، بەڵکوو دەبێتە هۆی بەهێز بوونی سامانی کەلتووری وڵات، بەرز بوونەوەی ئاستی باوەڕ بەخۆ بوونی قوتابیان، باشتر بوونی چۆنییەنی باری فێربوون و پتەو بوونی یەکگرتوویی لە کۆمەڵگادا.
بەهێز بوونی زمانە جیاوازەکانی ئێران هەڕەشە نییە لە سەر یەکگرتوویی؛ بەڵکوو مەرجی پێکەوە ژیانێ دڵخوازانەی گەلانی ئێرانە.

کۆمەڵگایەک کە فرەچەشنی بە فەرمی بناسێت و خاوەنداریەتی لێبکات، کۆمەڵگایەتی دەوڵەمەندتر، عادڵانەتر و دێموکراتیک‌ترە.
لە ڕۆژی جیهانی زمانی دایکی‌دا، ئێمە فەرهەنگیانی ئێران جارێکی دیکە لە سەر پێداویستی لابردنی هەڵاواردنی زمانی، پێداچوونەوە بە سیاسەتەکانی پەروەردە و بە فەرمی ناسینی پەروەردە بە زمانی دایکی هاوکات لەگەڵ زمانی نێوانجی وڵات دەکەینەوە و ئەمە بە هەنگاوێکی بنەڕەتی لە جێبەجێ کردنی عەداڵەتی پەروەردە و عەداڵەتی کۆمەڵایەتی ئەزانیین.

شۆرای هەماهەنگی ڕێکخراوە پیشەییەکانی فەرهەنگیانی ئێران.

بیانیه به زبان تالشی

بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی ایرونی معلمن.

بخاطر روز جهانی زبون مادری

روز جهانیه زبون مادری ، ایتا فرصته کی دوباره به زبونی جایگاه، انسونی زیندگی تنهایی و جمعی کو، فکر بکرم.
ایتا روزه برا مراقبت از ام کی فرهنگی دیله تکثر وجود داره و ام حقیقتی اصلی بیاد بووارم که زبون فقط ایله وسیله ارتباط گتن نیه، بلکه زبون فکر و هویت و عاطفه و چمه روش زندگی در دنیا شکل آده.
آدم زبونی نه فکر آکره، تصمیم گره، اشتن احساساتی وا، و بخاطر هم، زبون ایتا بخش جدا نکردنی و سیوا نشدنی از کرامت آدمه.

در جوامعي که به چند تا زبون حرف ژنن، ام که حکومت چته ایی با زبونی تنوع نه برخورد کره، ایتا شاخص مهمی استا که برا سنجش مقدار دمکراسی و عدالت فرهنگی بکار شو. اگه امه ایله زبون و فرهنگی داخل نظام آموزشی و ساختار بروکراسی زده پیش تاویدیم و عملا ام کار شا نظام سلطه آگردنه و زبون و فرهنگی های دیگری به کنار آکاشنه. تجربه های تاریخی نشون ده که خیلی کشورون دیله تبعیض و نابرابری دروازه ان از تبعیض زبونی و فرهنگی آوه اینه.

ایرانی دیله نیز با شکل گیری دولت مدرن، زبون و هویت گوناگون مردمن ساکن ایران و بقیه قوم آن ته ام جغرافیا کم کم به حاشيه برده بینه. ام روند، باعث مرزبندی اشتنی و غیر اشتنی به و هم زمینه سازی، باعث احساس غریبگی در بین بخشی از شهروندن بو. چه دونبال تبعیض هایی که اقتصادی و اجتماعی استینه در سایه ام بیگانه سازی مشروعیت گتشونه.

ایرانی جامعه که ام همه تکثر داره، الان ایتا جای تاریخی منده. سطح آگاهی علمی، فرهنگی، سیاسی بین همه مردوم زیاد آوه- چه بین مردمی که به کناری کشونده بینه و چه در میان گروه هایی که تسلط دارن- و همین مساله باعث آوه که بیشتر از همیشه، تنوع زبونی و فرهنگی تو ایران بیشتر قبول بکرن. و امی به عنوان ایله ثروت ملی به رسمیت بشناسن. با ام همه، هنوز صداهایی از تنگ نظری و انحطار طلبی به گوش آ که بجای ام که شهروندون بپذیره به عنوان امن که صاحب حق استینه، ایله چارچوب مرتجعی دیله مندینه و خوان بقیه حذف اکرن و با ام کار دونبال دوباره تولید کردن مناسبات نابرابری استینه.

شورای هماهنگی تشکل‌های های صنفی معلمن، با کنار نوئن و مردود دونستن هر جور انحصار گری زبونی و فرهنگی، تاکید کره که همه افراد حق دارن اشتن زبونی نه آموزش ببینند. امه بر ام اساس یافته های گسترده آموزشی، روان‌شناختی، عاطفی و جامعه‌شناختی شناختی باور دارم که آموزش ویندن به زبون مادری، نه تنها هیچ زبون یا فرهنگ دیگه ای ضرر نژنه، بلکه سرمایه فرهنگی کشوری تقویت کره، دانش آموزون اعتماد به نفسی زیاد آکره، و کیفیت یادگیری بهتر آکره و همبستگی جامعه دیله زیاد آکره.

ام که زبان های گوناگونی داخیل ایران تقویت ببون، تهدیدی برای وحدت ملی نیه. بلکه ام کار، ایله شرط برای تحقق اتحادی پایدار و داوطلبانه استه.

ا جامعه که اشتن تنوع قبول بکره و ایکو مراقبت بکره، جامعه ای دموکراتیک تره، قوی تره و عدالت چه دیله بیشتره.

ام جهانی روزی که برای زبون مادری استه، امه معلمن دباره روی ضرورت رفع تبعیض زبونی، بازنگری سیاستای آموزشی، و ام که در کنار زبون رسمی کشوری، زبون مادری هم قبول بکرم، تاکید کرم. و ام کاری ایتا قدم اصلی برای تحقق راه عدالت آموزشی و اجتماعی زونیم.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمون ایران

بیانیه به زبان عربی

بيان مجلس التنسيق لتجمعات المعلمين النقابية في إيران

بمناسبة اليوم العالمي للغة الأم

يُعَدّ اليومُ العالميُّ للغة الأم فرصةً لإعادة التفكير في مكانة اللغة في الحياة الفردية والجماعية للإنسان؛ وهو يومٌ للاحتفاء بالتعدد الثقافي وتذكيرٌ بالحقيقة الجوهرية التي مفادها أن اللغة ليست مجرد أداةٍ للتواصل، بل هي مُشكِّلةٌ للفكر والهوية والعاطفة وطريقة عيشنا في العالم. فالإنسان يفكّر باللغة، ويتخذ قراراته بها، ويعبّر من خلالها عن مشاعره؛ ومن ثمّ فإن اللغة جزءٌ لا يتجزأ من الكرامة الإنسانية.

في المجتمعات متعددة اللغات، يُعَدّ أسلوب تعامل السلطة مع التنوع اللغوي مؤشراً مهماً لقياس مستوى الديمقراطية والعدالة الثقافية. إن تفضيل لغةٍ واحدة وثقافةٍ واحدة في النظام التعليمي والبنية البيروقراطية قد يؤدي عملياً إلى إعادة إنتاج علاقات الهيمنة وتهميش سائر اللغات والثقافات. وقد أظهرت التجارب التاريخية أن أبواب التمييز وعدم المساواة قد فُتحت في كثير من البلدان من خلال التمييز اللغوي والثقافي.

وفي إيران أيضاً، ومع تشكّل الدولة الحديثة، جرى تهميش اللغات والهويات المتنوعة للشعوب والقوميات المقيمة في هذه الجغرافيا بصورة تدريجية. وقد أسهم هذا المسار في ترسيخ ثنائية «المنتمي» و«غير المنتمي»، وأوجد شعوراً بالاغتراب لدى شريحة من المواطنين، الأمر الذي أضفى مشروعيةً على بعض أشكال التمييز الاقتصادي والاجتماعي في ظل هذا التصنيف الإقصائي.

إن المجتمع الإيراني المتعدد يقف اليوم عند منعطف تاريخي. فارتفاع مستوى الوعي العلمي والثقافي والسياسي بين مختلف فئات المجتمع — سواء بين الفئات المُهمَّشة أو بين الفئات المهيمنة — أتاح فرصةً أكبر للاعتراف بالتنوع اللغوي والثقافي بوصفه رأس مالٍ وطنياً. ومع ذلك، لا تزال تُسمَع أصواتٌ تتسم بضيق الأفق والنزعة الاحتكارية، تسعى بدلاً من الاعتراف بالمواطنين بوصفهم أصحابَ حق، إلى إعادة إنتاج علاقاتٍ غير متكافئة ضمن إطارٍ رجعي قائم على الإقصاء وصناعة الآخر.

إن مجلس التنسيق لتجمعات المعلمين النقابية في إيران، إذ يرفض كلَّ أشكال الاحتكار اللغوي والثقافي، يؤكد حقَّ الجميع في الاستفادة من التعليم باللغة الأم. وانطلاقاً من النتائج الواسعة في المجالات التربوية والنفسية والعاطفية والاجتماعية، نؤمن بأن التعليم باللغة الأم لا يضرّ بأي لغةٍ أو ثقافةٍ أخرى، بل يسهم في تعزيز رأس المال الثقافي للبلاد، وزيادة ثقة الطلاب بأنفسهم، وتحسين جودة التعلم، وتوسيع أواصر التضامن الاجتماعي.

إن تعزيز اللغات المتنوعة في إيران لا يُعدّ تهديداً للوحدة الوطنية، بل هو شرطٌ لتحقيق وحدةٍ راسخة وطوعية.

فالمجتمع الذي يعترف بتنوعه ويصونه، هو مجتمعٌ أكثر غنىً وعدالةً وديمقراطيةً.

وفي اليوم العالمي للغة الأم، نؤكد نحن معلمي إيران مجدداً ضرورةَ إزالة أشكال التمييز اللغوي، ومراجعة السياسات التعليمية، والاعتراف بالتعليم باللغة الأم إلى جانب اللغة الرسمية للبلاد، ونعدّ ذلك خطوةً أساسيةً في مسار تحقيق العدالة التعليمية والاجتماعية

مجلس التنسيق لتجمعات المعلمين النقابية في إيران

 

بیانیه به زبان انگلیسی

 

Statement of the Coordinating Council of Iranian Teachers’ Trade Associations (CCITTA)

on International Mother
Language Day

International Mother Language Day is an opportunity to reflect on the place of language in the individual and collective lives of human beings; a day to honor cultural diversity and to recall the fundamental truth that language is not merely a tool of communication, but also a force that shapes thought, identity, emotion, and the ways in which we live in the world. Human beings think through language, make decisions through language, and express their feelings through it; therefore, language is an inseparable part of human dignity.

In multilingual societies, the
way authorities deal with linguistic diversity is an important indicator for measuring the level of democracy and cultural justice. Giving priority to a single language and a single culture within the educational system and bureaucratic structure can, in practice, lead to the reproduction of relations of domination and to the marginalization of other languages and cultures. Historical experience has shown that in many countries the gates of discrimination and inequality have often been opened through linguistic and cultural discrimination.

In Iran as well, with the formation of the modern state, the various languages and identities of the nations and ethnic groups inhabiting this geography were gradually pushed to the margins. This process laid the groundwork for the formation of boundaries between the “insiders” and the “outsiders” and created a sense of alienation among parts of the citizenry. As a result, certain economic and social discriminations also gained legitimacy in the shadow of this process of othering.

Today, Iran’s diverse society stands at a historical crossroads. The growing level of scientific, cultural, and political awareness among all sectors of society, both among marginalized groups and among dominant groups, has made it more possible than ever for linguistic and cultural diversity to be recognized as a national asset. Nevertheless, voices of narrow-mindedness and exclusivism can still be heard—voices that, instead of recognizing citizens as rights-bearing individuals, seek to reproduce unequal relations through a regressive framework based on exclusion and the construction of “the other.”

CCITTA, while rejecting any form of linguistic and cultural monopolization, emphasizes the right of everyone to receive education in their mother tongue. Based on extensive findings in the fields of education, psychology, emotional development, and sociology, we believe that mother-tongue education not only does not harm any other language or culture, but also strengthens the country’s cultural capital, increases students’ self-confidence, improves the quality of learning, and expands social solidarity.

Strengthening the various languages in Iran is not a threat to national unity; rather, it is a condition for the realization of a lasting and voluntary unity.

A society that recognizes and values its diversity will be a richer, more just, and more democratic society.

On International Mother Language Day, CCITTA, representing the educators of Iran, once again emphasizes the necessity of eliminating linguistic discrimination, revising educational policies, and recognizing education in the mother tongue alongside the country’s official language. We consider this an essential step toward achieving educational and social justice.

The Coordinating Council of Iranian Teachers’ Trade Associations