کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود

      دیدگاه‌ها برای کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود بسته هستند

خون کودکان بی‌گناه، محصول مستقیم سرکوب بی‌رحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آینده‌اش ربوده شد.

• نام کودک: نازنین اسمی‌خانی
• محل کشته شدن: حصار خروان، البرز
• تاریخ: ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانواده‌های داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشت‌شدگان است.

نازنین اسمی‌خانی، ۱۸ ساله، در شامگاه ۱۹ دی‌ماه در شهر محمدیه، استان قزوین هدف تیراندازی تک‌تیرانداز قرار گرفت و جان باخت. بر اساس گزارشی که یکی از بستگان او به دست آورده، نازنین در زمان حادثه همراه با پدر و مادرش و در مسیر بازگشت به خانه بوده است.

یکی از بستگان نزدیک نازنین در گزارشی گفته است: «تک‌تیرانداز از پشت‌سر به نازنین شلیک کرده و پس از اصابت گلوله، او در حالیکه در آغوش پدرش بود، با یک خودروی پژو ۴۰۵ به محل دیگری منتقل شده است.»
به گفته‌ی فرد راوی، برای تحویل پیکر نازنین، ۳۰۰ میلیون تومان پول به‌همراه طلاهای شخصی نازنین از خانواده‌ی او دریافت شده است.

نازنین اسمی‌خانی متولد ۱۳ آذر ۱۳۸۶ و دانش‌آموز سال آخر دبیرستان بود. او عکاسی می‌خواند و هم‌زمان در یک آتلیه‌ی عکاسی کار می‌کرد، گیتار و سه‌تار می‌نواخت و دختری شاد و پرانرژی بود.

 توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکه‌های قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر می‌کند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارش‌ها دقیق‌تر و مستندتر شوند.