کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود

      دیدگاه‌ها برای کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود بسته هستند

خون کودکان بی‌گناه، محصول مستقیم سرکوب بی‌رحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آینده‌اش ربوده شد.

• نام کودک: محمد‌یاسین داودنبی
• محل کشته شدن: تهران
• تاریخ: ۱۸ دی‌ماه

‏«جاویدنام محمدیاسین داودنبی
‏۱۶ ساله. در تهران به قتل رسید. از ۱۹ دی به مدت ۴ روز خانوادش دنبالش میگشتن و در آخر فهمیدن که زندست و بچه ۱۶ ساله رو به جرم لیدری گرفتن و بازداشگاه اطلاعاته. خانوادش دنبال این بودن که بتونن ببیننش که روز پنجم یکباره کد دستگیری یاسین از سیستم حذف میشه و روز ششم جنازش تو کهریزک پیدا میشه اما روی تنش اثراتی از شکافهای چاقو دیده میشد که با منگنه فلزی ترمیم شده بود. محمدیاسین پر از عشق و مهربونی بود و به همه موجودات زنده کمک میکرد و میگفت دلش میخواد یه روزی انقدر پولدار شه که بتونه ماشین بخره و کمک دست پدرش باشه.
‏یاسین کشتی‌گیر بود و پنجشنبه‌ای که به خاک سپرده شد مسابقه کشوری داشت اما نتونست حتی یکبار کتونی‌های جدیدش که تازه خریده بود رو بپوشه و بره روی تشک.»

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانواده‌های داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشت‌شدگان است.

 توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکه‌های قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر می‌کند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارش‌ها دقیق‌تر و مستندتر شوند.