بررسی وضعیت معیشتی کارگران، معلمان، پرستاران و … در روزهای اعتراضات مردم به وضعیت اقتصادی
الهه محمدی | خبرنگار گروه جامعه
اعتراضات و اعتصابات اخیر در تهران که حالا به شهرهای دیگر هم رسیده، در اعتراض به نرخ سرسامآور ارز، کاهش قدرت خرید و وضعیت نابسامان اقتصادی شکل گرفت و حالا این موج در امتداد سالها فشار معیشتی بر قشرهای مختلف جامعه از جمله پرستاران، معلمان، بازنشستگان و کارگران به بازاری ها رسیده؛ اعتراضاتی که ریشه در ضعف شدید قدرت خرید، رشد تورم و پایین بودن دستمزدها دارد.
بازاریها، مانند اقشار دیگر، مانند معلمان، کارگران، پرستاران و … زیر فشار تورم، کاهش قدرت خرید و هزینههای بالای کسبوکار قرار گرفته اند؛ اتفاقی که نشان میدهد نارضایتیهای اقتصادی در ایران از چندین طبقه اجتماعی فراتر رفته و به یک بحران عمومی بدل شده است.
«فرشاد اسماعیلی»، فعال کارگری و پژوهشگر حقوق کار در گفتوگو با «هممیهن»: مطالبه و اعتراض سالهای سال کارگران طبقات دیگر هم منتقل شده است: حداقل دستمزد سال ۱۴۰۴ حدود ۱۰ میلیون و ۳۹۹ هزار تومان تعیین شده و کمتر از حتی یکگرم طلا در بازار است. این اعتراضات را باید نشانه گسترش بحران معیشت از نیروی کار مزدبگیر به خردهبورژوازی شهری دانست. این بحران پدیده موقت نیست.اینفاصله، دهان باز کرده و زندگی طبقات مختلف را میبلعد.
«محمد شریفیمقدم»، دبیرکل خانه پرستار در گفتگو با «هممیهن»: روزبهروز شرایط پرستاران بدتر از گذشته میشود. ما در سالهای اخیر بهصورت قطعی با افزایش خودکشی پرستاران روبهرو بودهایم. اخیرا مواردی از خودکشی پرستاران در کرمانشاه و شهرهای دیگر گزارش شده است. بیش از سه هزار پرستار از ایران مهاجرت کردهاند. در سال ۱۴۰۳ دو هزار پرستار ترک شغل کردهاند. در حال حاضر ۷۰ هزار پرستار در کشور خانهنشین اند.
«محمدرضا نیکنژاد»، کارشناس آموزش و فعال بازنشسته فرهنگیان در گفتوگو با «هممیهن»: اگر این جریان اجتماعی که نسبت به معیشت و وضعیت اقتصادی اعتراض دارد، ادامه پیدا کند، حضور معلمان هم در آن قطعی خواهد بود. آنها بیش از دودهه به خیابان آمدند و اعتراض کردند و بههمیندلیل به این اعتراضات هم میپیوندند.
ادامه مطلب در سایت هممیهن آنلاین