اعتراض برای زندگی؛ کشتن برای چیست؟!
سیاست مرگ بر همه ما حاکم است، زندگی گورستان است و خانه قبر!!
گلوله فقر، گرانی، تورم و بیکاری هر لحظه به هستی مردم شلیک می شود.
آینده را با ادوات غیر جنگی و با سیاست فقیرسازی کشتهاند؛ به جنگ کدام آینده آمدهاید!!
بی گاز اشک آور، پدران و مادران خون گریه می کنند، بی ساچمههای سربی چشمی یارای دیدن این همه ستم ندارد، باطوم تبعیض سرها را شکافته، نشان خونها بر دیوار شهر قلب مادران را شکسته؛ رقص جوانان بر دارها، از قامت پدران کمان ساخته؛ خنده بر لب کودکان کار ماسیده؛ گرسنگی چنان زمان را تا بی نهایت کش داده که گویی وعدهی چاشتی خونآلود در قیامت است.
شکنجه و مرگ را به کودکان منتظر نان هدیه ندهید، گلوله را به قلب خسته کارگری روانه نکنید، مادران را مجبور به نشستن بر عزای جوانان نکنید.
هیچ سربازی علیه مردمش به جوخه نمی نشیند. هیچ فرماندهای فرمان پایان زندگی مردم را صادر نمی کند.
مردم نباید برای نان کشته شوند. این فرمان حقیقت است برای شما.