محمود باقری / عضو کانون صنفی معلمان تهران
ابتدا باید یک سریاطلاعات عمومی که برای تحقق ایدهها و نزدیکی آنها به واقعیت و زیربنا و سپس ستونها بر آنها استقرار مییابد، داشته باشیم.
۱) تا اواسط سال ۱۴۰۴ میزان کل پرداختی اعضای شاغل و بازنشسته که ماهیانه در قالب حق عضویت پرداخت کردهاند بیش از ۱۳ هزار میلیارد تومان ( ۱۳ همت )بوده که تاکنون دولتها هم باید به همین میزان به صندوق پرداخت میکردند که از سال ۱۳۷۴ تاکنون کمی بیش از یک همت پرداخت نمودهاند و در حال حاضر دولت حدود ۱۲ همت به صندوق ذخیره فرهنگیان بدهی انباشته دارد.
۲) حاصل سرمایهاعضای صندوق که در حال حاضر حدود یک میلیون و ۸۰۰ هزار نفر شاغل و بازنشسته را شامل میشود، همین داراییهایی است که در قالب ۵ هلدینگ: سرمایهگذاری، پترو فرهنگ، ساختمانی معلم، تدبیرگران و صنعت و معدن جمع آوری شده که در مجموع حدود ۱۰۰ شرکت را تشکیل میدهند و طبق آخرین آماری که مدیرعامل موسسه در همایش اسفند ۱۴۰۳ اعلام کرد ۲۳ شرکت زیانده و یا دارای زیان انباشته است.
۳) اعضایی که بابت حق عضویت در موسسه ماهیانه پرداختی نقدی دارند, هر ماه در مجموع حدود ۲۲۰ میلیارد تومان پرداختنقدی دارند که رقم قابل توجهی است و متأسفانه شنیدهها حاکیست این مبلغ تا حدود زیادی جبران زیاندهی شرکتهای زیانده، پرداخت حقوق پرسنل و هزینههای جاری را تامین میکند و مبلغ کمی هم اگر بماند صرف پروژههای جاری خواهد شد و باز هم متاسفانه هیچ آمار و اطلاعات مدون و مستندی در این مورد ارائه نمیشود.
۴) برخی مطالبهگران و صاحب نظران پیشنهاد میکنند ،جهت جلوگیری از حیف و میلو بیانضباطیهای مالی، داراییهای صندوق در قالب یونیت سرمایهگذاری شود و تعداد یونیتهای حاصله به صورت حقوق مالکانه ،به نام اعضا سند بخورد که در دیدگاه کلی پیشنهادی بسیار جذاب و قابل توجه است، ولیکن قوانین سازمان بورسو شرایط یونیتی شدن داراییهای صندوق با موانع جدی روبروست که در ادامه به برخی از آنها اشاره میشود.
ادامه دارد…….