آیا بر این سَیر بی خردی پایانی متصور است !؟
روند تحولات جامعە و رخدادهای عینی و غیر قابل انکار آن، گویای این واقعیت تلخ است کە نیروهایی آگاهانە و عامدانە میل بە ویرانی این دیار در حد اعلای آن دارند و در راستای تحقق این خواستە از هیچ امر زشت و غیر انسانی رویگردان نیستند.
این نیروهای سایەنشین خوب میدانند کە برای ویرانی بیبازگشت لازم است تیشە بە ریشە بزنند بر همین اساس لبەی تیشە را بر گُردە حساسترین دستگاە سرنوشت ساز کشور گذاشتند و تمام زور بیخردی خود را در دستە تبر جمع و بر ریشەی دستگاە آموزش و پرورش کوبیدهاند.
ویرانی مدارس و نهادهای آموزشی از لحاظ محتوای ضعیف آموزشی، فضای آموزشی دور از انگیزش ، نبود امکانات بە روز و لازم در آنها و بافت فرسودە و تخریبیشان، ما حصل دهەها مدیریت ناکارآمد و ویرانگر است کە بدون کمترین حس مسئولیتپذیری، کمر همت به نابودی نهاد آموزش و پرورش بستند و برای مصون ماندن فرزندان خود از فرو رفتن در این باتلاق خودساخته و رهایی از عواقب ماندن در این ویرانەها، آنها را آمریکا نشین و اروپا نشین کردند.
این نسل مدیریتی کە پروژهی ویرانی کشور را در مناقصهای نانوشته و پشت پرده برنده شدهاند، بعد از آنکە دریافتند معلمان دلسوز، پرسشگر وعدالت خواە در کنار این ویرانەها هنوز درس عشق و محبت و شایستە سالاری را با وجود شدیدترین کمبودهای دست ساختە مدیریت خیانت کار، بەگوش فرزندان وطن زمزمە میکنند این بار آنان را بە سان منشا آگاهی بخشی و زندگی هدف قراردادند.
این بار تبر بە دستان هیات تخلفات اداری آموزش و پرورش کوردستان سپردە شد، تا ریشەهای سر برآوردە از آبیدر و ونوشە و چلچمە را قطع کند تا بە خیالشان مانع از جاری شدن جویبارهای آگاهی و معرفت و شجاعت از دامان زاگرس بە پهن دشتهای عطشدار شوند. عطش انسانیت و مسئولیتپذیری!!
آنانکە در چند سال عمر ویرانگر مدیریت بلە قربان گویشان، از دست اندازی بە سرانە ناچیز دانش آموزی و کمکهای اجباری مردمی در آموزش و پرورش کوردستان ابا نداشتند اکنون کدخدا شدهاند و دیگر واکاویهای معلمان دلسوز و راستین را برای احقاق حق معلمان و دانش آموزان کوردستان و سراسر ایران تاب نمیآورند و حکم بە اخراج، انفصال، تعلیق، بازنشستگی اجباری آنها میدهند.
ما بە عنوان #انجمن_صنفی_معلمان_کوردستان (سقز و زیویە) بە این یقین رسیدهایم کە پایانی بر روند بیخردی مدیریت آموزش و پرورش کوردستان متصور نیست چرا کە هدف ریشەکن کردن نماد رویاندن و پروراندن اندیشە در جامعە است و این محقق نخواهد شد جز با زدن قفل ویرانی بر دستگاە آموزش و پرورش و دوختن دهان معلمان کنشگر و دلسوز آن در این دیار.
بدون شک سیاهی شب هر چند تاریکتر و سهمناکتر باشد اما باز خورشید آزادی و رهایی از پس زاگرس بر خواهد آمد و سرود “خوایە وەتەن ئاواکەی” از دهان شاگردان مجید کریمی، امید شامحمدی، لقمان اللهمرادی، سمیە اخترشمار، شیلان یوسفی، غیاث نعمتی، شهرام کریمی، کاوه محمدزاده، سلیمان عبدی، نسرین کریمی، لیلا زارعی، هیوا قریشی، لیلا سلیمی، پرویز احسنی و فیصل نوری در مراسم صبحگاە تمام مدارس دامان آبیدر، وَنوشە، چلچَمە، شاهو، قندیل و تَرَغە جاری خواهد شد و ماهی سیاههای کوچولو، راهِ به دریا رسیدن را آموخته و آتش ساختە بیخردی در دامان آموزش و پرورش کوردستان را خاموش خواهند کرد.
بدون شک انجمن صنفی معلمان کوردستان (سقز و زیویە) ضمن اعلام پشتیبانی قاطع و همهجانبه از معلمان مورد ظلم قرار گرفته خود، استوارتر از هر زمان حامی فرزندان خود خواهد بود و اجازە نخواهد داد دندانهای خون آشام همچنان کە خون فرزاد و ژینا را مکید این بار قرعە بە نام دلسوزان دیگر این دیار زند.
انجمن صنفی معلمان کوردستان(سقز و زیویه)
٣١ مردادماه ١٤٠٤