گزارشی از وضعیت زندانیان سیاسی جنگ زده: هنوز در بر همان پاشنه می‌چرخد

✍🏻امتداد-گروه خبر:

در این شش هفته، خانواده‌های زندانیان، نهادهای صنفی و مدنی، تشکل‌های سیاسی، فرهنگیان، اساتید، روزنامه‌نگاران، تحلیل‌گران و و مشاوران به اشکال مختلف خواستار آزادی و رسیدگی به وضعیت زندانیان شدند و آن را محکی برای سنجش وفاق و آمادگی برای برخورد با دشواری‌های پیش روی ایران می‌دانستند اما به گزارش امتداد کماکان تغییری در وضعیت زندانیان سیاسی بوجود نیامده است.

🔹متاسفانه در این مدت، به رغم فرصت کافی، و به رغم شعارهای جسته و گریخته، هیچ تفاوت رویه‌ای در برخورد با زندانی سیاسی صورت نگرفته و این موضوع هم موجب دلسردی جامعه مدنی، و هم زنگ خطری برای پیچ‌های پیش‌رو شده است.

🔹نه تنها خبری از آزادی گسترده مانند بهمن ماه ۱۴۰۱ نیست، بلکه زندانیان در شرایط غیرانسانی نگهداری می‌شوند و مسئولان نیز هیچ اراده‌ی موثری برای تغییر و بهبود این وضعیت ندارند.

🔹تراکم بالای جمعیت در هر دو زندان قرچک و تهران بزرگ مغایر با آیین‌نامه نگهداری زندانیان است. اخیراً دو نفر در زندان تهران بزرگ مورد حمله چاقو قرار گرفتند که موجب نگرانی بیشتر خانواده‌های زندانیان سیاسی شد.

🔹زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک، از حداقل‌های بهداشتی و زیستی محروم هستند. فروشگاه قرچک از تأمین حداقل‌های مورد نیاز زندانیان مانند تخم‌مرغ پرهیز می‌کند. زندانیان امکان تردد در راهروها، یا استفاده از باشگاه و دیگر فضاهای موجود را ندارند. ضمن اینکه بارها با قطع برق و آب درگیر هستند.

🔹ملاقات‌های کابینی زندانیان به بهانه تعطیلی روز چهارشنبه عملاً یک هفته در میان صورت می‌گیرد. علاوه بر اینها، بارها زندانیان با برخورد قهری و گاه خشونت‌بار مواجه شده‌اند.

🔹هفته گذشته سایه صیدال از بند خارج شده و یک هفته در انفرادی و در اعتصاب غذا و دارو به سر برد. علت انتقال او به انفرادی از سوی مسئولان زندان قرچک، اعتراض سایه به شرایط زندان بوده است.

🔹یک منبع نزدیک به خانواده سایه به امتداد می‌گوید سایه در انفرادی دسترسی به حداقل‌های بهداشتی را نداشت و با شلنگ توالت حمام می‌کند. در ادامه مسئولان زندان قرچک سایه را تهدید کردند که او را به بند عمومی و جدا از دیگر زندانیان سیاسی تبعید می‌کنند، که خوشبختانه با پیگیری زندانیان، خانواده‌هایشان و توجه افکار عمومی، امروز به بند سیاسی بازگشت.

🔹امتناع از برخورد‌های قهری از جانب مسئولان زندان، و رسیدگی به نیازهای زندانیان با توجه به وضعیت جنگ‌زده‌ی آنها، مانند قابل استفاده کردن‌ هواخوری با استفاده از سایه‌بان و امکانات ساده، مجوز استفاده از باشگاه، فروش مواد خوراکی اولیه مورد نیاز، تسهیل ملاقات با خانواده‌ها و … به سادگی با توجیه و تذکر مقامات بالاتر امکان‌پذیر است.

🔹همچنین ظرفیت قانونی برای آزادی یا مرخصی اکثر زندانیان که یک سوم از حکم خود را گذرانده‌اند، یا با بیماری دست و پنجه نرم می‌کنند از ابتدا فراهم بوده است و اگر بعد از شش هفته هیچ نشانه‌ای از آن وجود ندارد، به این معنا است که هنوز هیچ اراده سیاسی برای وفاق با منتقدان و معترضان وجود ندارد.

📌 یادداشت‌های مندرج در این کانال، صرفاً دیدگاه‌های شخصی نویسندگان بوده و لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.