️ کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود

      دیدگاه‌ها برای ️ کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود بسته هستند

خون کودکان بی‌گناه، محصول مستقیم سرکوب بی‌رحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آینده‌اش ربوده شد.

نام کودک: امیر حسین عشقی ۱۸ساله همراه با برادرش آرین ۱۴ساله کشته شدند
• محل کشته شدن: شهرک ولی عصر
تاریخ: ۱۸ دی ۱۴۰۴

بر اساس روایت‌های منتشرشده، امیرحسین عشقی در روز ۱۸ دی‌ماه در نزدیکی کلانتری یافت‌آباد هدف شلیک مستقیم مأموران حکومتی قرار گرفت و از ناحیه پشت به‌شدت مجروح شد. او را به بیمارستان منتقل کردند، اما ساعاتی بعد پیکر بی‌جانش به خانواده تحویل داده شد.

با شنیدن صدای تیراندازی، آرین عشقی، برادر امیرحسین، نگران از خانه خارج شد. بنا بر این روایت‌ها، او نیز همان شب هدف تیراندازی قرار گرفت و جان باخت. خانواده برای مدتی از سرنوشت هر دو فرزند خود بی‌اطلاع بودند و تلاش‌های اولیه برای یافتن آن‌ها بی‌نتیجه ماند.

خانواده روز بعد با مراجعه به مراکز مختلف پیگیر وضعیت فرزندانش شدند، اما پاسخی روشن دریافت نکردند. ساعاتی بعد، از طریق تماس تلفنی از یکی از مراکز درمانی، خانواده مطلع شدند که پیکر آرین به کهریزک منتقل شده است.

در نهایت، دو برادر در یک مزار دوطبقه، در کنار هم به خاک سپرده شدند؛ دو جوانی که زندگی‌شان در یک شب با شلیک گلوله پایان یافت.

 

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانواده‌های داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشت‌شدگان است.

 توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکه‌های قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر می‌کند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارش‌ها دقیق‌تر و مستندتر شوند.