خون کودکان بیگناه، محصول مستقیم سرکوب بیرحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آیندهاش ربوده شد.
نام کودک: تانیا عباسی؛ دانشآموز
محل کشتهشدن: تهران
تاریخ:_ دی ماه ۱۴۰۴
تانیا عباسی؛ نامی که بر سنگ نمیماند، در حافظهی جمعی ما جاری میشود
تانیا در دیماه، در خیابانهای تهران ایستاد؛ کنار نسلی که دیگر سکوت را نپذیرفته بود.
او نه سلاح داشت، نه قدرتی جز امید و حقی را مطالبه میکرد که باید بدیهی میبود: حق زیستن، حق آزادی، حق آینده. اما در ساختاری که اعتراض را جرم میداند و نوجوانی و جوانی را تهدید، پاسخ مطالبه گلوله شد.
تانیا کشته شد؛ تانیاها کشته شدند اما آنچه خاموش شد، فقط ۲۳۵ زندگی نبود. رؤیاهایی بود که میتوانست بسازد، بیاموزد، بیافریند. آیندهای بود که میتوانست سهم آنان و سهم جامعه باشد.
اکنون چهل روز از جانباختن تانیا و تانیاها میگذرد؛ چهل روزی که برای خانوادههایشان با سوگ و برای جامعه با پرسش و خشم سپری شده است. زمان گذشته، اما مسئولیت پاسخگویی و یادآوری آنچه رخ داد، کمرنگ شده فراموش نخواهد شد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانوادههای داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشتشدگان است.
توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکههای قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر میکند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارشها دقیقتر و مستندتر شوند.