باز هم مهر از راه رسید؛ فصلی که باید کلاسها به عطر دانایی آذین شود و آوای کودکانهٔ شاگردان، جانِ خستهٔ معلمان را تازه کند.
اما سهم من و بسیاری دیگر، نه تخته و گچ و لبخند دانشآموزان، که دیوارهای بلند زندان است؛ چراکه در سرزمینی که عدالت باید ستون آموزش باشد، حقیقت را به زنجیر کشیدهاند.
من این آغاز را به تمامی یاران قلم و اندیشه، به معلمان ایستاده در برابر بیعدالتی و به شاگردانی که چشم به راه روشناییاند تبریک میگویم. بدانید که حتی در پس این میلهها، قلبم با شما میتپد و باور دارم که چراغ دانش را هیچ ستمی خاموش نخواهد کرد.
امروز بیش از هر زمان باید همصدا باشیم؛ در کنار هم، چنانکه سرو در کنار سرو میایستد. بایستیم تا نشان دهیم که مهر نه تنها آغاز مدرسه، که فصلی برای پایداری و پاسداشت کرامت معلم است.
باشد که امسال سندی باشد بر استقامت ما و شهادتی بر اینکه راه دانایی، هرچند سنگلاخی، به روشنایی خواهد رسید.