باز هم دختری نوجوان قربانی حس مالکیت پدر و مشروعیت کشتار زنان شد.
نسا، دختر نوجوان ۱۶ ساله، توسط کسی که باید پشت‌وپناهش می‌بود، کشته شد.
در نبود ارتباط امن نوجوانان با خانواده، خلأ آموزشی در مدارس برای مدیریت احساسات طبیعی دوران بلوغ، حفظ قوانین جنسیت‌زده و ناعادلانه به هر قیمتی و سهل‌انگاری و کوتاهی نهادهای قضایی، تصمیم‌های شخصی دختران نوجوان به بهای جانشان تمام می‌شود.
جامعه هر بار فغان سر می‌دهد، اما همین جامعه هر روز دختران نوجوان را به خاطر تفاوت در پوشش یا ارتباطی که برایش ناپسند می‌داند، آماج قضاوت‌هایی می‌کند که راه را بر هرگونه تعامل مهربانانه می‌بندد.
تغییر نه‌فقط از نکوهش قتل و تقبیح آن، بلکه باید از تغییر در رفتار تک‌تک ما و مطالبه تغییر در قانون رخ دهد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان قاطعانه چنین رویدادهای دردناکی را محکوم کرده و ضمن مطالبه جدی تغییر قوانین مربوط به حقوق زنان و مجازات‌های خشونت علیه زنان، خواستار تطبیق و هماهنگی محتوای نظام آموزشی با نیازهای امروز نوجوانان است.
نهادهای فرهنگی باید به جای کنش‌های سیاسی، به وظایف ماهوی خود بازگردند و بخشی از آموزش خانواده‌ها و ساخت بستر فرهنگی دوستدار کودک و نوجوان را به عهده بگیرند.