اسماعیل زاده / فعال صنفی
مطالبه در لغت به معنای طلب کردن و خواستن است.
مطالبه گر فردی است آگاه که حق و حقوق انسانی، شهروندی و قانونی خود را با روشهای مختلف از کار فرما، دولت و یا حاکمیت طلب می کند.
روشهای مطالبه گری بیشتر مسالمت آمیز، مدنی و گاهی هم ممکن است همراه با تند روی و خشونت باشد.
در کشور های آزاد و پیشرفته، مطالبه گری جزو حقوق قانونی و اساسی مردم است. افراد ، جمعیت ها، انجمن ها و نهاد های صنفی و مدنی ، حقِ داشتن تشکل، عضوگیری و فعالیت های علنی هستند اما در کشور های استبدادی، اغلب حکومت ها سعی می کنند جلوی مطالبه گری و مطالبه گران را با توجیهات مختلف نظیر اخلال در نظم عمومی، تبلیغ علیه نظام، سیاه نمایی، ایجاد نا امنی و… بگیرند و جامعه را راضی و عملکرد خود را با تبلیغات فریبنده خوب و رو به پیشرفت نشان دهند.
نشنیدن صدای اعتراض مطالبه گران و یا اهمیت ندادن به خواسته های بحق و قانونی آنها موجب انباشت مطالبات و خواسته های آنها می شود و گاهی این بی توجهی ها و بی اعتنایی ها و برخورد های نادر ست موجب اعتراضات گسترده و جنبش های مردمی و خسارت های فراوان می گردد.
مطالبه گری مثل همه پدیده های اجتماعی و فرهنگی نیازمند آگاهی، آموزش و یادگیری است تا در شخصیت افراد نهادینه شود.
مطالبه گر شهروندی آگاه است که با حق و حقوق خود آشناست و آن را با روشهای درست و منطقی و قانونی طلب می کند و به حق و حقوق دیگران هم احترام می گزارد.
بیشتر مواقع مطالبه گری به دلیل حق و حقوق مشترک افراد، شکل جمعی یا گروهی و اجتماعی پیدا می کند و معمولاً به صورت تشکل های صنفی، اتحادیه ها و … نمود عینی و سازمانی و رسمی پیدا می کند که موثرترین شیوه مطالبه گری برای تحقق خواسته های مشترک مطالبه گران است.
بهترین مکان برای آموزش و یادگیری مطالبه گری بترتیب خانه، مدرسه ، رسانه های ارتباطی، شبکه های اجتماعی ، گروههای مجازی و جامعه است.
اولیای خانه و مربیان مدرسه نقش مهمی در شکل گیری شخصیت کودکان دارند.
پرسشگری ، نقادی ، پاسخگویی، پرورش و تقویت حس مسئولیت پذیری کودکان می تواند آغاز خوبی برای مطالبه گری و مطالبه گران باشد.بشرطی که با برخوردهای مناسب و آگاهانه تقویت و حمایت شود.
مطالبه گر، فردی است فعال ( نه منفعل)، مسئولیت پذیر (نه مسئولیت گریز)،اجتماعی ( نه منزوی)، ظلم ستیز ( نه ظلم پذیر)،حق خواه ( نه مطیع و بی اراده) ، داد خواه ( نه بی تفاوت)، آزادی خواه ( نه برده) و… بطور کلی مطالبه گر یک شهروند حقیقی است نه یک رعیت واقعی.پرورش چنین شخصیتی با اولیای آگاه ، معلمانی فرهیخته و حرفه ای و جامعه ای باز و پیشرو زودتر به بار می نشیند.
نهاد های حکومت های بسته و دینی بیشتر به دنبال تربیت شرع وند هستند تا شهروند.
جامعه ای که مردم آن مطالبه گر و متحد نباشند هرگز رنگ آزادی ، عدالت ، پیشرفت ، توسعه پایدار و رفاه واقعی را نخواهد دید.
مطالبه گر و متحد باشیم.