بر اساس گزارشهای منتشرشده، سیروان خوشنمک، کودککار و کولبر ۱۸ ساله اهل روستای «دوومال» از توابع مریوان، بامداد دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵، در مناطق مرزی «ویسه» این شهرستان بر اثر تیراندازی نیروهای مرزبانی جان خود را از دست داد.
بنابر گزارشها، این کولبر کودک هنگام حمل بار در مناطق مرزی، از فاصله نزدیک و بدون اخطار قبلی هدف تیراندازی نیروهای مستقر در پایگاه مرزبانی قرار گرفت و در همان محل جان باخت.
سیروان خوشنمک یکی از هزاران کودک و نوجوانی بود که به دلیل فقر، محرومیت و نبود فرصتهای شغلی در مناطق مرزی، ناگزیر به کولبری شده بود. کولبری برای این کودکان، پیامد شرایط دشوار اقتصادی و فقدان حمایتهای اجتماعی است؛ شرایطی که هر سال جان شماری از آنان را در اثر تیراندازی، سقوط، سرما و دیگر مخاطرات مرزی میگیرد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران کشته شدن سیروان خوشنمک را تنها از دست رفتن یک کولبر نمیداند؛ او کودکی بود که به جای حضور در مدرسه و برخورداری از حق آموزش، ناچار شده بود برای تأمین معاش خانواده خود بار بر دوش بگیرد. هنگامی که فقر، کودکان را از کلاس درس به مسیرهای پرخطر کولبری میکشاند، حق آموزش، حق زندگی و آینده آنان بهطور همزمان نقض میشود. شورای هماهنگی این رویداد تلخ را محکوم کرده و بر مسئولیت حکومت در تأمین حق آموزش، حمایت از کودکان، ایجاد فرصتهای شغلی شرافتمندانه و پایان دادن به چرخه فقر و خشونتی که کودکان را قربانی میکند، تأکید میورزد.