محمد حبیبی؛ فعال صنفی معلمان
استبداد تنها زمانی دوام میآورد که ما بپذیریم در «دایره دروغ» زندگی کنیم. تمام ابهت ظاهری سیستمهای پسا توتالیتر، نه بر پایه قدرت واقعی، بلکه بر پایه ترس و سکوت ما بنا شده است. اما لحظهای که یک شهروند تصمیم میگیرد دیگر نقش خود را در نمایشِ دروغ بازی نکند، لحظهای که یک معلم، یک کارگر یا یک دانشآموز بر «حقانیت» خود پافشاری میکند، تمام محاسبات ماشین سرکوب به هم میریزد.
آن معترضی که شجاعانه سینه سپر میکند در مقابل گلوله، آن شجاع زنی که فریاد میزند ،بکشید ما را که دیگر خستهایم، آن جوانی که مینشیند و با سری پایین، نیروی سرکوب را به چالش میکشد؛ همه زیستن در دایره حقیقت در مقابل استبداد را فریاد میزنند.
ما با همبستگیِ خود، با اصرار بر حقیقت و با پاسداشت کرامت انسانی، نه تنها استبداد را رسوا میکنیم، بلکه بذرهای آیندهای آزاد را همین امروز میکاریم. راه دشوار است، اما «زیستن در حقیقت» تنها راهی است که به آزادی ختم میشود.