زندان، زمان _ فضای تعین بخشی به زور، خشونت عریان، استبداد و حذف دیگری توسط حاکمان است. مکان” نا آزادی ” سیستماتیک قدرت مستقر؛ به عبارتی آزادی زدایی از آزادی است و انسان زدایی از انسان؛ و این فرایند با اعلان حاکم به کل جامعه سرایت می کند، بدین خطاب: زندان جای توست اگر میل حاکم میل تو نباشد.
و این میل، بندگی دیگران است. پس بنیاد زندان برای همگان است.
زندانیان علیه میل و منطق حاکم اند، آنان با ایجاد شکاف و طرد خواست حاکمان در زندانند، اگر به قضیه عمیق تر بیندیشیم، زندانیان به جای ما در زندانند.
ما بصورت نمادین به خواست و خطاب حاکم، که بندگی ماست، نه می گوییم، این نوعی طرد و شکاف در میل حاکم است و کنشی برای رهایی.
کارزار حمایت از زندانیان سیاسی که توسط شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان به همگان ارائه شده، گامی است در خروج از بندگی و ورود به آستانه آزادی.
♦️ کارزار حمایت از زندانیان سیاسی را همگانی کنیم.
لینک ورود: