شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، موجی از اعتراضات دانشآموزی در برابر ادارات کل آموزشوپرورش در استانهای فارس، تهران، مرکزی و لرستان و همچنین شماری از شهرهای دیگر کشور شکل گرفت. دانشآموزان معترض با حضور در خیابانها، نارضایتی خود را از آنچه «بیعدالتی آموزشی» و «سیاستهای ناکارآمد سنجش و پذیرش» میخوانند، فریاد زدند.
معترضان با انتقاد شدید از سیاست «تأثیر قطعی معدل» در کنکور و طرح «ترمیم معدل»، این تصمیمات را عامل افزایش فشار روانی و گسترش نابرابری در نظام آموزشی دانستند. همچنین تأثیر نمرات امتحانات نهایی پایههای یازدهم و دوازدهم بر سرنوشت داوطلبان و اصرار بر برگزاری حضوری امتحانات در شرایط پس از جنگ، از دیگر محورهای اصلی اعتراضات بود.
دانشآموزان تأکید کردند که بار دیگر صدای اعتراض نسلی به گوش میرسد که معتقد است مطالباتش نادیده گرفته شده و آیندهاش قربانی تصمیمات غیرکارشناسی شده است