آینده از کلاس های درس آغاز می شود / معلم توانمند، آینده پایدار
روز جهانی معلم در سال ۲۰۲۶ با شعار «همراه معلمان؛ ۶۰ سال پاسداری از حرفه معلمی، ارتقای جایگاه آن و شکل‌دهی به آینده‌های ما»، فرصتی است تا بار دیگر بر نقش بی‌بدیل معلمان در ساختن آینده جوامع تأکید شود؛ آینده‌ای که بدون آموزش عادلانه، رایگان و باکیفیت برای همگان، دست‌یافتنی نخواهد بود.
در حالی این روز را گرامی می‌داریم که میلیون‌ها کودک و نوجوان در سراسر جهان و هزاران دانش‌آموز در ایران همچنان از حق بنیادین آموزش محروم‌اند یا به دلیل فقر، نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی و فقدان حمایت‌های لازم، ناچار به ترک تحصیل می‌شوند. هر دانش‌آموزی که از کلاس درس بازمی‌ماند، رؤیایی است که ناتمام می‌ماند و آینده‌ای است که از جامعه دریغ می‌شود.
امروز آموزش در ایران بیش از هر زمان دیگری در معرض طبقاتی‌شدن قرار دارد. گسترش آموزش پولی، خصوصی‌سازی فزاینده و وابسته شدن کیفیت آموزش به توان مالی خانواده‌ها، شکافی عمیق میان کودکان این سرزمین ایجاد کرده است؛ شکافی که عدالت آموزشی را تهدید می‌کند و فرصت‌های برابر را از میان می‌برد. مدرسه نباید به مکانی تبدیل شود که در آن میزان برخورداری از آموزش، نه بر اساس استعداد و تلاش دانش‌آموزان، بلکه بر پایه وضعیت اقتصادی خانواده‌ها تعیین شود.
امسال در حالی به استقبال روز جهانی معلم می‌رویم که دانش‌آموزان و معلمان بسیاری در جهان قربانی جنگ، خشونت و سیاست‌های ویرانگر شده‌اند. در کشور ما نیز کشتار خونین #دیماه که به جان‌باختن ٢٠٠ دانش‌آموز و ۱۵ معلم آزاده انجامید و همچنین جنگ خانمان‌سوزی که در نخستین روزخود ١۶٨ دانش‌آموز و معلم مدرسه میناب را در نتیجه سیاست جنگ افروزانه حاکمان از خانواده‌ها و جامعه گرفت، زخمی عمیق بر پیکر آموزش و وجدان عمومی برجای گذاشت. هیچ آینده‌ای بر ویرانه‌های جنگ ساخته نمی‌شود و هیچ جامعه‌ای با قربانی شدن کودکان و معلمان خود به توسعه و پیشرفت دست نخواهد یافت.
در روز جهانی معلم، ضمن پاسداشت تلاش‌های خستگی‌ناپذیر معلمان، خواستار تضمین آموزش رایگان، باکیفیت و فراگیر برای همه کودکان و نوجوانان، حمایت از دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل، رفع تبعیض‌های آموزشی و ارتقای منزلت، امنیت شغلی و معیشت معلمان هستیم، معلمانی که جواب صدای اعتراضشان زندان و بازداشتگاه می باشد و در حال حاضر ده ها معلم آزاده به اتهام فعالیت صنفی در پشت میله های زندان به سر می برند.
معلمان همواره در کنار دانش‌آموزان ایستاده‌اند؛ در کنار آنان که صدایشان کمتر شنیده می‌شود، در کنار آنان که فقر و نابرابری فرصت آموختن را از آنان گرفته است.
با این حال، امروزحتی صدای معلمان نیز کمتر شنیده می‌شود. در ماه‌های گذشته شاهد افزایش خروج و استعفای معلمان ازنظام آموزشی بوده‌ایم؛ پدیده‌ای که ریشه در شرایط بحرانی معیشت،کاهش قدرت خرید و شکاف عمیق میان درآمد معلمان و هزینه‌های زندگی دارد. (حقوق معلم طبق برآورد دولت و کارشناسان حدود ۵٠ میلیون تومان زیر خط فقر جامعه است) ادامه این روند نه تنها زندگی معلمان، بلکه کیفیت آموزش و آینده نسل‌های بعدی را نیز با تهدیدی جدی روبه‌رو می‌کند.
در پسِ آمارهای رسمی و گزارش‌های پراکنده، چهره‌های واقعی کودکانی قرار دارند که هر روز از مدرسه دورتر می‌شوند؛ کودکانی که دفتر و کتابشان جای خود را به ابزار کار داده است؛ کودکانی که به جای نشستن پشت نیمکت‌های درس، بار سنگین فقر خانواده را بر دوش می‌کشند.
فقر تنها سفره خانواده‌ها را کوچک نمی‌کند؛ افق آینده کودکان را نیز محدود می‌سازد.
آنجا که خانواده‌ای ناچار می‌شود میان نان و آموزش یکی را انتخاب کند، عدالت شکست می‌خورد
روز جهانی معلم را گرامی می‌داریم و بار دیگر بر این باور پای می‌فشاریم که آینده‌ای روشن، از مدرسه‌ای عادلانه، آموزش رایگان و باکیفیت و معلمی برخوردار، توانمند و محترم آغاز می‌شود.
در کنار معلم، در کنار آینده
کرامت معلم، تضمین آینده جامعه
معلم توانمند، آینده پایدار
شصت سال دفاع از منزلت معلم؛ گامی به سوی آینده‌ای بهتر