چهار سال گذشت.
چهار سال از آن لحظهی تلخ و تاریخی که ژینا/مهسا امینی، دختر جوان کرد ایرانی، قربانی سیاست زنستیز و سرکوبگر حاکمیت شد؛ و جان باختن او، خشم فروخورده و مطالبهی سرکوبشدهی میلیونها انسان را به یکی از فراگیرترین جنبشهای اجتماعی ایران معاصر بدل کرد.
جنبش زن، زندگی، آزادی تنها یک اعتراض خیابانی نبود؛ لحظهای بنیادین در تاریخ اجتماعی و سیاسی این سرزمین بود. این جنبش بیتردید از مهمترین و اثرگذارترین جنبشهای اجتماعی تاریخ معاصر ایران است؛ جنبشی که ردّ آن نهفقط در روزهای اعتراض، بلکه در تغییرات پایدار زندگی روزمره، حضور اجتماعی زنان، زبان اعتراض و عقبنشینی عملی حاکمیت در مسئله کنترل پوشش دیده میشود.
چهار سال پس از آغاز این جنبش، چهرهی شهرها، خیابانها، دانشگاهها، مدرسهها و حتی روستاهای ایران دگرگون شده است. حضور آزادانهتر زنان در فضای عمومی، ایستادگی روزمره آنان در برابر تحمیل و تبعیض، و تداوم مطالبهی آزادی و برابری نشان میدهد که زن، زندگی، آزادی یک رخداد گذرا نبود؛ این جنبش افقی تازه در جامعه ایران گشود. انکار این دگرگونی، چشم بستن بر واقعیتی آشکار است.
در چهارمین سالگرد این جنبش، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، یاد و خاطرهی ژینا/مهسا امینی و همهی جانباختگان راه آزادی را گرامی میدارد و بر حق زنان، دختران، دانشآموزان و همه شهروندان برای زندگی آزاد، برابر و انسانی تأکید میکند.
شورای هماهنگی، بهعنوان نهادی صنفی و مدنی، باور دارد که رسیدن به آموزش رهاییبخش، مدرسهی آزاد و جامعهای عاری از بی عدالتی، بدون برابری جنسیتی، آزادی پوشش، کرامت انسانی و پایان دادن به تبعیض ممکن نیست و دفاع از حقوق معلمان، دانشآموزان و مردم ایران، از دفاع از آزادی و برابری زنان جدا نیست. ما دستاوردهای جنبش زن، زندگی، آزادی را بخشی از حافظهی جمعی و سرمایهی اجتماعی مردم ایران میدانیم و پاسداشت آن را وظیفهی همهی نیروهای مدنی، صنفی، دادخواه و آزادیخواه میشماریم.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، در کنار زنان، دختران، دانشآموزان، خانوادههای دادخواه و همهی مردم آزادیخواه ایران، بر ادامه ی مسیر دفاع از آزادی، عدالت، برابری و کرامت انسانی تأکید میکند و به حاکمیت اعلام میدارد که تلاشهای عقیم این روزها که افراد و گروههایی در بعضی تریبونها، حکومت را به بازگرداندن گشت ارشاد و تحمیل مجدد حجاب اجباری و انقیاد زنان تشویق میکنند سعی بیهودەای بیش نیست و این جنبش به عقب باز نخواهد گشت.
شورای هماهنگی نیز در مسیر دفاع از مطالبات برحق زنان و مردان این سرزمین ذرهای عقب نخواهد نشست.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
۱۴۰۵/۶/۲۵