حبیبی با تأکید بر اینکه آمار رسمی و مستقلی از استعفاها منتشر نشده، گفت این ویدئوها را نمی‌توان نادیده گرفت، چون «بازتاب‌دهنده بخشی از واقعیت زندگی معلمان هستند». او افزود: «وقتی معلمی که سال‌ها در کلاس درس بوده، تصمیم می‌گیرد از حرفه‌ای که با عشق انتخاب کرده فاصله بگیرد، این یک هشدار جدی درباره وضعیت آموزش عمومی است. استعفای معلم فقط ازدست‌رفتن یک نیروی انسانی نیست؛ ازدست‌رفتن تجربه، سرمایه اجتماعی و کیفیت آموزش است.»
سخنگوی شورای هماهنگی ریشهٔ ناامیدی معلمان را در وعده‌های عمل‌نشده دانست: «سال‌هاست که معلمان درباره مشکلات معیشتی، تبعیض در پرداخت‌ها، کاهش کیفیت آموزش و محدودشدن فعالیت‌های صنفی هشدار داده‌اند. هر بار وعده‌هایی داده شده، اما فاصله میان وعده و واقعیت بیشتر شده است.»
۲۵ میلیون در برابر ۷۵ میلیون
حبیبی برخلاف آمار مسئولان، میانگین دستمزد معلمان را ۲۵ میلیون تومان دانست و گفت خط فقر بر اساس آمارهای رسمی در شهرهای بزرگ بین ۷۵ تا ۹۰ میلیون تومان است: «اگر ملاک را همان ۷۵ میلیون تومان در نظر بگیریم، دریافتی یک معلم تقریبا سه برابر زیر خط فقر است. این شکاف دستمزدی در طول ۵۰ سال اخیر بی‌سابقه است.»
به گفتهٔ او، پیامد این شکاف مستقیم به کلاس درس می‌رسد: «معلمی که دائما نگران تأمین هزینه‌های اولیه زندگی است، ناچار بخشی از انرژی خود را صرف یافتن شغل دوم یا سوم می‌کند.»
«پاک‌کردن صورت‌مسئله»
حبیبی به توصیف این ویدئوها با عنوان «شایعه» یا «فضاسازی» از سوی برخی مقام‌های وزارت آموزش و پرورش واکنش نشان داد. او ریشهٔ نارضایتی‌ها را در مسائل داخلی آموزش و پرورش دانست؛ از جمله شکاف میان درآمد و هزینه‌های زندگی، کمبود نیروی انسانی، تراکم بالای کلاس‌ها، کاهش منزلت حرفه‌ای معلمان و انباشته‌شدن مطالبات بی‌پاسخ. به گفتهٔ او، «نسبت‌دادن این مشکلات به فضاسازی رسانه‌ها و عوامل خارجی صرفا پاک‌کردن صورت‌مسئله است.»
چهار اقدام فوری
سخنگوی شورای هماهنگی برای بهبود وضعیت معلمان چهار اقدام فوری را لازم دانست:
ترمیم واقعی حقوق متناسب با هزینه‌های زندگی و نرخ تورم
اجرای کامل و بدون تبعیض قوانین مربوط به حقوق و مزایای فرهنگیان
اصلاح نظام پرداخت و تأمین رفاه شغلی
گفت‌وگوی مؤثر و مستمر با تشکلهای صنفی مستقل
او در پایان گفت: «معلمان سال‌هاست به شکل‌های مختلف اعتراضات خود را به‌صورت مسالمت‌آمیز نشان می‌دهند و این استعفاها شکل دیگری از همین اعتراضات مدنی است، اما متأسفانه هرگز تاکنون توجه کافی دریافت نکرده‌اند.»
📎 منبع: روزنامهٔ شرق، ۱۲ مهر ۱۴۰۵، گزارش «برگه‌های سفید؛ اعتراض معلمان»