به گزارش شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، سال گذشته در پی برگزاری انتخابات دوره ای انجمن صنفی معلمان کردستان، هیات رسیدگی به تخلفات آموزش و پرورش این استان، بلافاصله اقدام به پرونده سازی علیه هیات مدیره منتخب این انجمن صنفی کرد و نهایتا طی حکمی ظالمانه آقایان مجید کریمی، غیاث نعمتی، صلاح حاج میرزایی را به اخراج از آموزش و پرورش، خانمها نسرین کریمی و لیلا زارعی را به بازنشستگی اجباری و آقای فیصل نوری را به تبعیدی سه ساله به استان کرمانشاه محکوم کرد.
بنا بر این گزارش همزمان چهار معلم دلسوز و فداکار عضو انجمن صنفی معلمان کوردستان شاخه دیواندره، به نامهای پرویز احسنی، کاوە محمدزاده، هیوا قریشی و امید شاهمحمدی نیز از کار خود اخراج شدند و در شهر سقز شهرام کریمی و لقماناللە مرادی به ترتیب به شش ماه و یکسال انفصال از خدمت و سلیمان عبدی به بازنشستگی اجباری محکوم شدند.
موج اخراج، تصفیه و بازنشسته سازی اجباری معلمان کردستان از آموزش و پرورش در حالی هر روزه ابعاد گسترده تری به خود میگیرد که پیش تر، مسعود فرهیخته از معلمان متعهد و دلسوز استان البرز توسط دادگاه تجدیدنظر این استان به سه سال و شش ماه و یک روز زندان محکوم شد و می باید در سال تحصیلی جدید به جای کلاس درس، روانه زندان شود.
پرونده سازی و صدور احکام ظالمانه علیه فعالین جنبش صنفی معلمان ایران و تصفیه گسترده آنان از آموزش و پرورش در شرایطی به نحو کم سابقه ای در دستور کار نهادهای امنیتی و قضایی و آموزش و پرورش ایدئولوژیک حکومت قرار گرفته است که آموزش و پرورش کشور به لحاظ استانداردهای آموزشی در تمامی جوانب آن، چنان مضمحل و ویران است که هم اینک آینده تحصیلی میلیونها دانش آموز و چشم انداز بنیانها و پیشرفتهای علمی کشور در سالها و دهه های آتی در معرض خطری جدی قرار دارد.
با اینحال تنها چیزی که برای حکومت مهم و حیاتی است و بطور افسار گسیخته ای مشغول آن است، بازداشت و زندانی کردن و تصفیه معلمان متعهد و دلسوز از آموزش و پرورش و محروم کردن این ارکان حیاتی کشور از انسانهای شریف و آگاهی است که دل در گروه آینده کودکان و نوجوانان و پیشرفتهای علمی و اجتماعی و اقتصادی آن دارند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران با تاکید بر پایان دادن فوری به بازداشت، پرونده سازی، زندانی کردن و اخراج فعالان جنبش صنفی معلمان و با محکوم کردن سرکوب این جنبش آزادیخواهانه و عدالت طلب، بر این باور است که این نیروی متحد ما کارگران و معلمان و دیگر توده های مردم زحمتکش و ستمدیده ایران است که میتواند با اعتراضات گسترده و سراسری، نقطه پایانی بر سیاستهای ویرانگرایانه حاکم بر کشور بگذارد و مبشر آغاز فصل نوینی در سازماندهی جامعه ای مبتنی بر آزادی و برابری، رفاه و پایان دادن به ستم و تبعیض و استثمار باشد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ۳۰ مرداد ماه ۱۴۰۴
