✍شهرام جمالی/ معلم
کمتر از یک ماه قبل، وزیر آموزشوپرورش در اظهاراتی در شورای آموزشوپرورش شهرستان خواف مدعی شده بود که وضع مالی آموزش و پرورش هیچ مشکلی ندارد! وی همچنین در این جلسه “با اطمینان” از بهبود وضعیت آموزشوپرورش در تمام بخشها اعماز نیروی انسانی، فضای آموزشی، تجهیزات، معیشت معلمان و …در آینده نزدیک سخن گفته بود.
اینکه وعده وزیر به بهبود وضعیت در آینده بر اساس کدام فکتها صورت گرفته، پرسشی است که خود او باید پاسخ دهد؛ اما قاعدتاً اطمینان از بهبود وضعیت آموزشوپرورش را باید در واقعیتهای بودجهای دید.
از قضا به تازگی لایحه بودجه ۱۴۰۵ از سوی دولت به مجلس ارائه شده است. اما برای پاسخ به این پرسش که آیا بودجه سال آینده آموزشوپرورش وضعیت معیشت معلمان را بهبود میبخشد. کافیست نگاهی به بخش اعتبارات وزارت آموزشوپرورش در لایحه بودجه ۱۴۰۵ بیاندازیم.
بودجه آموزشوپرورش در قانون بودجه ۱۴۰۴ حدود ۴۸۰ هزار میلیارد تومان بود که البته همین مقدار هم با کمبرآوردی در بسیاری از ردیفها بسته شد. این در حالی است که در لایحه بودجه ۱۴۰۵، بودجه آموزشوپرورش، ۴۸۹ هزار میلیارد تومان تعیین شده است. بودجهای که در مقایسه با سال قبل حدود دودهم درصد افزایش نشان میدهد! یعنی افزایشی در حدود هیچ!
در سوی دیگر، اعتبارات ادارات کل استانها که عمدتاً صرف پرداخت حقوق میشود برای سال ۱۴۰۵ با افزایش حدود ۲۰ درصدی به کمتر از ۴۰۳ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ یعنی معادل همان ۲۰ درصد افزایش حقوقی که دولت برای سال آینده به کارکنانش وعده داده. افزایشی که به اعتراف خود دولت، هیچ تناسبی با تورم اقتصادی و کاهش قدرت خرید معلمان نداشته است.
واقعیت دیگر اینکه با احتساب ۲۰ درصد افزایش بودجه استانها، و درنظر گرفتن اینکه بودجه کل آموزش و پرورش نسبت به سال قبل تقریباً بدون تغییر مانده است باید اعتبارات بسیاری از ردیفهای کیفیتبخشی آموزش و پرورش کاهش یافته و یا حتی حذف شده باشند!
با درنظر گرفتن این واقعیت ها و در شرایطی که آموزشوپرورش همچنان با چالشهای بسیاری در حوزههای مختلف درگیر است، وعده بهبود وضعیت آموزشوپرورش، وعدهای دستیافتنی است یا پوچ و مهمل؟!