خون کودکان بیگناه، محصول مستقیم سرکوب بیرحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آیندهاش ربوده شد.
نام کودک: علا قشقایی؛ ۱۵ ساله
محل کشتهشدن: قرچک ورامین
تاریخ: ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانوادههای داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشتشدگان است.
پیام دریافتی :
من این کودک مظلوم را دورادور میشناختم. مادرش از کودکی ترکش کرده بود و تمام دنیایش پدر و مادربزرگش بودند. فقط ۱۴ سال داشت… یک نوجوان تنها، تکفرزند، با هزار رؤیای ندیده.
در قرچک با گلوله جنگی به صورتش شلیک کردند… و زندگیاش همانجا خاموش شد. درد اما به همینجا ختم نشد؛ چون خانوادهاش توان مالی برای تحویل گرفتن پیکرش را نداشتند، آنها را مجبور کردند که او را بسیجی اعلام کنند.
نامش بیصدا ماند… تصویرش جایی منتشر نشد… چون کسی را نداشت که صدایش باشد و خبرش را به گوش دیگران برساند…
توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکههای قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر میکند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارشها دقیقتر و مستندتر شوند.