کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود

      دیدگاه‌ها برای کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود بسته هستند


خون کودکان بی‌گناه، محصول مستقیم سرکوب بی‌رحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آینده‌اش ربوده شد.

نام کودک: ابوالفضل پایدار /دانش آموز ۱۷ ساله
محل کشته شدن: سبزوار
تاریخ: ۱۸ی ماه ۱۴۰۴

ابوالفضل پایدار در ۱۸ دی ۱۴۰۴ به دست نیروهای سرکوبگر کشته شد .

ابوالفضل فقط ۱۷ سال داشت
درحالی که غرق در آرزو و رویا های جوانی بود ، برای آزادی جان خودش را از دست داد بدون آنکه فردای آزادی را ببیند

و آخرین پیامش این بود  :

اینکه بعد از مرگم به عنوان یه آدم خوب یادم کنند برام کافیه!

مادر این جاوید نام تنها یک درخواست دارد که نام پسرش ناشناس نماند

از همه شما خواهشمندم از هرتریبونی که دارید نام ابوالفضل را زنده نگه دارید

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانواده‌های داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشت‌شدگان است.

توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکه‌های قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر می‌کند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارش‌ها دقیق‌تر و مستندتر شوند.