چرا حق التدریسی ها باید همچنان در انتظار بمانند ؟

✍️ دنیا عباسی / معلم حق التدریس

از بدو آغاز درخواست تغییر وضعیت نیروهای حق التدریس به قرارداد کار معین، متأسفانه شاهد تأخیرهای بی‌پایان و بی‌توجهی مسئولین ذی‌ربط در پیگیری این موضوع هستیم. در حالی که سال‌هاست این نیروها به‌صورت حق التدریس در آموزش و پرورش مشغول به کار هستند و به نحو احسن وظایف خود را انجام داده‌اند، اکنون پس از سال‌ها انتظار، همچنان در بلاتکلیفی به سر می‌برند.

اینکه تغییر وضعیت این نیروها به قرارداد کار معین همچنان در انتظار موافقت سازمان برنامه و بودجه باقی‌مانده است، نشانه‌ای روشن از عدم توجه به حقوق اولیه این افراد و بی‌احترامی به زحمات بی‌شمار آن‌هاست. مسئولین محترم باید بدانند که تأخیر در اجرای این طرح نه تنها موجب بی‌اعتمادی به سیستم اداری می‌شود، بلکه انگیزه و تعهد معلمان و کارکنان را به شدت کاهش می‌دهد.

این روند کند و بی‌توجهی به وضع معیشتی و شغلی کارکنان آموزش و پرورش در حالی اتفاق می‌افتد که سایر بخش‌ها به سرعت در حال پیشرفت و تأمین بودجه‌های خود هستند، اما برای معلمان و نیروهای حق التدریس که نقش حیاتی در آموزش نسل آینده دارند، هنوز هیچ توجه جدی به حل مشکلاتشان نمی‌شود.

به عنوان کسانی که در خط مقدم آموزش کشور مشغول به کار هستند، ما خواهان رسیدگی فوری به وضعیت خود هستیم و تأکید می‌کنیم که ادامه این روند به هیچ عنوان قابل قبول نیست. این موضوع دیگر تنها یک درخواست یا پیگیری نیست، بلکه مطالبه‌ای جدی و ضروری است که باید به فوریت رسیدگی شود.

به جای ادامه بی‌توجهی و کاغذبازی‌های بی‌پایان، اقدامات عملی فوری برای حل این مشکل انجام دهند و به تکلیف قانونی و اخلاقی خود در قبال نیروهای شاغل در آموزش و پرورش عمل کنند.

📌 یادداشت‌های مندرج در این وب سایت، صرفاً دیدگاه‌های شخصی نویسندگان بوده و لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.