شنبه ۶ دی ۱۴۰۴
▫️ «شاغلان فقیر» به بحران اصلی اقتصاد ایران تبدیل شدهاند؛ یک گزارش تحلیلی از کاهش تجمعی قدرت خرید مزد واقعی به حدود یکدهم سال ۱۳۹۰ میگوید کارگران و کارمندان از «مرحله معیشت» به مرز «بقا» رانده شدهاند. منبع: تسنیم
توضیح صنفی: یعنی معلم، کارگر و کارمند شاغل هم عملاً جزو فقرا حساب میشوند؛ شغل داشتن دیگر تضمین نان شب نیست.
▫️ رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران، شورای عالی کار را «نمایش بیخاصیت سهجانبهگرایی» خواند و تأکید کرد حداقل حقوق ۱۲ میلیون تومانی حتی نزدیک خط فقر هم نیست و خروجی فعلی شورا تأمین معیشت کارگر نیست. منبع: تسنیم / صاحبخبر
توضیح صنفی: تجربه معلمان هم نشان میدهد وقتی تشکلهای مستقل واقعی در تصمیمگیری مزدی حضور ندارند، «سهجانبهگرایی» به یک شوی اداری تبدیل میشود.
▫️ مرکز آمار ایران اعلام کرد تورم آذرماه در همه شاخصها بالا رفته و تورم نقطهبهنقطه به حدود ۵۲.۶ درصد رسیده است؛ دهکهای پایین درآمدی (فقیرترها) تورم بالاتری از دهکهای بالای درآمدی تحمل میکنند و شکاف تورمی دهکها بیشتر شده است. منبع: تابناک / مهر
توضیح صنفی: یعنی همان خانوادههای کارگری، معلمی و بازنشسته که دخلشان کمتر است، گرانی بیشتری را هم مستقیم روی سفرهشان حس میکنند.
▫️ یک گزارش تحلیلی اقتصادی با عنوان «تورم آذرماه از ۵۰ درصد عبور کرد؛ فشار معیشتی در اوج» با اشاره به دادههای مرکز آمار تأکید میکند ترکیب تورم بالای خوراکیها با رکود دستمزد، طبقه متوسط را به سمت فقر هل میدهد. منبع: اقتصاد اقتصاد
توضیح صنفی: این سقوط طبقه متوسط در عمل یعنی لغزش تدریجی معلمان، کارمندان و بسیاری از خانوادههای شهری به زیر خط فقر.
▫️ قیمت دلار، طلا و سکه امروز باز هم رکوردهای تازهای ثبت کرد؛ دلار آزاد در محدوده حدود ۱۳۴ تا ۱۳۷ هزار تومان نوسان کرده، هر گرم طلای ۱۸ عیار حدود ۱۴.۸ میلیون تومان و سکه امامی حدود ۱۵۴ میلیون تومان گزارش شده است. منبع: اقتصادآنلاین
توضیح صنفی: در چنین سطح قیمتی، حتی کوچکترین پساندازهای معلمان و کارگران هم توان «حفظ ارزش» ندارند و عملاً خورده میشوند.
⸻
جمعبندی صنفی امروز:
ترکیب بحران «شاغلان فقیر»، حداقل حقوقی که حتی به خط فقر نزدیک هم نیست، تورم بالای بالای ۵۰ درصدی و جهش مستمر دلار و طلا، امروز هم تصویر روشنی میدهد:
برای معلمان، کارگران و بازنشستگان، مسئله دیگر فقط «گرانی» نیست؛ مسئله این است که کارِ مزدی تماموقت، حتی در بخشهای رسمی مثل آموزش و پرورش، دیگر تضمین خروج از فقر نیست و بدون سازمانیابی صنفی قدرتمند، سیاست مزدی و بودجهای به نفع طبقات فرودست تغییر نخواهد کرد