پیروز نامی؛ فعال صنفی
سپیده صفاریان!
دهانبهدهان شدن با تو در شأن من نیست، اما حالا که بازار «بگمبگم» راه انداختهای، بهتر است بدانی اگر پای افشاگری وسط بیاید، من بیش از هر کس دیگری توان و سند برای عریان کردن فساد اخلاقی و سیاسی تو و یارانِ غارتگرَت دارم. از همکاری آشکار با اطلاعات سپاه گرفته تا سوءاستفاده از احساسات معلمان برای جمعآوری پول، و صدها خیانت دیگر که تو و باندت مرتکب شدهاید.
بدان! اگر باغچه زندگی مرا زیر و رو کنی، چیزی نخواهی یافت. اما اگر من بخواهم باغچه تو و اطرافیانت را بیل بزنم، انبوه کرمهای فساد و رذالتتان عیان خواهد شد.
من هیچگاه به حریم خصوصی افراد دستدرازی نکردهام، اما وقتی گستاخی تو از حد بگذرد، ناچارم دهنگشاد تو و همپالگیهایت را برای همیشه ببندم.
من پیروز نامی هستم؛ فعال صنفی معلمان از سال ۱۳۸۰، دبیرکل کانون صنفی معلمان خوزستان و بیش از یک دهه عضو شورای هماهنگی تشکلها. در تمام تجمعات و اعتصابات شخصاً حضور داشتهام و هزینه دادهام؛ بازداشت، شکنجه، و سالها فشار بر خانوادهام که با هیچ چیزی جبرانپذیر نیست. نتیجه این همه رنج، ترک اجباری وطن بود؛ آن هم فقط با اسناد و مدارکی که همهچیز را روشن میکند. حتی همان شورای هماهنگی که سالها در آن بودم، حاضر به دادن گواهی عضویتم نشد.
اگر کوچکترین سندی داری که من از فرد یا نهادی، چه داخل و چه خارج، کمک مالی یا سیاسی گرفتهام، رو کن! اگر مدرکی در مورد مسائل اخلاقی یا مالی من داری، بیهیچ ملاحظهای منتشر کن! اجازهاش را علناً و آشکارا میدهم. اما اگر چیزی در دست نداری، همان بهتر که زبانت را برای همیشه ببری و دیگر خزعبل نبافی.
همکارانم در خوزستان و سراسر ایران همیشه در چشم من محترم بودهاند، و این احترام دوطرفه است. یقین دارم که جز توطئه و سمپاشی هدفی در پس این نمایشها نیست.
یادت باشد:
«اصلِ بد نیکو نگردد چون که بنیادش بد است / تربیت نااهلان چون گردکان بر گنبد است»
یادداشتهای مندرج در این کانال، صرفاً دیدگاههای شخصی نویسندگان بوده و لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمیکند.