به نام آن که جان را فکرت آموخت
ما برای آنكه ایران گوهری تابان شود
خون دلها خوردهایم
ما برای آنكه ایران خانهی خوبان شود
رنج دوران بردهایم
در ادامه سلسله دیدارهایی که به رسم بزرگداشت و تقدیر از همکاران پیشکسوت و به ویژه پیشکسوتان فعال صنفی، به دعوت کارگروه فرهنگی کانون صنفی فرهنگیان گیلان صورت می گیرد، عصر شنبه، ششم دی ماه 1404 تعدادی از همکاران فرهنگی سعادت دیدار با فر هنگی بازنشسته و فعال صنفی (بازرس کانون)، آقای قاسم منتظری را داشتیم.
آقای منتظری در طول تمام سالهایی که از عمر کانون صنفی فرهنگیان گیلان می گذرد، همواره با دغدغه مندی مثال زدنی و با درکی واقعبینانه به دنبال مطالبات صنفی همکارانش بود. ولی علیرغم تلاشهایی که در این عرصه صورت گرفت، شوربختانه دست آوردهایی که بتواند موجب اعتلای زندگی و معیشت فرهنگیان شود، به قدری ناچیز است که به چشم نمی آید.ولی صدماتی که از این رهگذر نصیب فعالان و دغدغه مندان این مسیر شده است، گویی پایان ندارد وهمچنان رو به فزونی است.
فرهنگیان گیلان فر اموش نمی کنند، زمانی که در مرداد ماه 1383 قرار شد نشست دوره ای شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در شهر رشت برگزار شود، ساعاتی قبل از برگزاری نشست، ده نفر از فعالین صنفی واعضای هیأت مدیره کانون گیلان توسط نیروهای نظامی_ امنیتی دستگیر و بازداشت شدند و وقتی آقای منتظری بعنوان بازرس کانون پیگیر قضایا شد، نهاد دستگیر کننده ایشان را هم تهدید به بازداشت کرد. ایشان در پاسخ به این تهدید، بسیار خونسرد، درب ساکی را که با خودش داشت، باز کرد و با نشان دادن محتویاتش که مسواک و خمیردندان و حوله ی شخصی بود، پاسخ داد : اتفاقا من با آمادگی کامل آمده ام که مرا هم بازداشت کنید تا در کنار بقیه ی دوستانم باشم.
متاسفانه این روزها جناب منتظری با بیماری صعب العلاج پارکینسون که امانش را بریده، دست و پنجه نرم می کند.
برایش از صمیم قلب سلامتی آرزو می کنیم.
باشد که روزی این زحمات به بار بنشیند و در سایه همبستگی و تلاش و مطالبه گری همکاران فرهنگی و برقراری تدبیردر مدیریت کلان جامعه، بر این همه نابه سامانی نقطه ی پایان گذاشته شود.
کانون صنفی فرهنگیان گیلان
۱۴۰۴/۱۰/۶