در این بیانیه آمده است: دانشگاه همیشه سنگر اندیشه و روشنگری بوده است؛ جایی که پرسیدن و اعتراض کردن جرم نیست، بلکه نشانهی زیستن آگاهانه است.
اکنون در ۲۹ مهر، ما دانشجویان دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی بار دیگر خشم خویش را فریاد کردیم تا بگوییم برای حقوق و احترام دانشجو جای هیچ مذاکرهای نیست.
با آغاز فرایند پولی سازی دانشگاهها و تکرار مهملات و دروغ بزرگ کسری بودجه، تمام بدنهی دانشگاه مملو از کارشکنیهای متعدد شده است و در این میان چکمهی ساختمان مرکزی روی گلوی دانشجوست.
امروز دانشگاه ما زیر بار سیاستهای ناعادلانه و نگاههای سوداگرانه خم شده است. غذای سلف در شأن انسان نیست، شهریهها نفس دانشجو را میبُرند، و خوابگاهها از ازدحام و کمبود امکانات به جان آمدهاند. همهی دانشجویان حق دارند در خوابگاهی درخور شأن خود زندگی کنند، نه در اتاقهای کوچک و شلوغی که تنها برای پر کردن جیب دیگران طراحی شدهاند.
در کنار این مشکلات، سایهی سرکوب و تهدید نیز بر دانشگاه گسترده است؛ بر زبانهایی که جز از عدالت و رفاه سخن نمیگویند. ما میگوییم: تا وقتی که پولیسازی و تبعیض ادامه دارد، تا وقتی تهدید جای گفتوگو را گرفته، اعتراض و تحصن ما پایان نخواهد یافت.
دانشگاه را نمیتوان با پول اداره کرد و با ترس ساکت نگه داشت. دانشگاه با آزادی زنده است؛ با حق انتقاد، با امید به تغییر، با صدای جمعی دانشجویان.
ما خواهان غذای سالم، شهریهی منصفانه، خوابگاه در شأن دانشجو و فضای امن برای بیان آزادانهی اندیشهایم. آموزش، حق همگانی است نه کالایی تجملی.
ما ادامهدهندهی راه نسلهایی هستیم که دانشگاه را سنگر آگاهی ساختند و در سختترین سالها چراغ آزادی را روشن نگه داشتند. امروز نیز همان صدا را تکرار میکنیم:
دانشگاه سکوت نخواهد کرد.